#isyan

İnsan, doğası gereği baskıya karşı gelir.

Ve tüm olan bitene karşı isyanın olsun, sermayen sanatın olsun, otur da; çiz!

Her yaratıcı eylem, her şeyden önce bir karşı gelme eylemidir.

Her hastalık önce ruhta başlayıp sonra vücuda sirayet etmiş bir isyandır. İnsanda hastalık kaderin aksiliklerine karşı bir intibaksızlıktır. Simeranya'da her türlü hastalığın âmilini evvela hastanın hayatında ve ruhunda ararlar.

Her sıkıntı bir isyan hazırlığıdır. Ruhta başlayan bu hazırlık vücudun hastalanması şeklinde organik bir isyana çevrilir.

...Ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşırıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile: Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hattâ yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır.

İnsanlar kendi özgürlükleri için ayaklanmalı, ancak önce kim olduklarını ve nasıl yönetileceğini anlamalılar.

İnsan; geçiciliğe ve çürümeye isyan eder. Yok olduğunu hayal edemez; hem gelecekte hem geçmişte yaşar; o anda neyse değil, olageldiği ve olacağı şeydir.

Lanet olsun sana yoksulluk!

Her yaratıcı eylem, her şeyden önce bir karşı gelme eylemidir.

Mecnun’un kederi kaderimiz olsa, isyan ederdik.

Yaratıcılık varoluştaki en büyük isyandır. Eğer yaratmak istiyorsan, bütün şartlanmalardan kurtulmak zorundasın. Aksi halde yaratıcılığın kopya çekmekten başka bir işe yaramaz.

İtaatsizlik insanın asıl erdemidir. İlerlemeler itaatsizlik yolu ile gerçekleşir, itaatsizlik ve isyan yoluyla.

Ben birini öldürmek istemem. Birini öldürebilecek yeteneğe de sahip değilim. Sadece bir tiranı öldürmek istedim.

Bu kadarı fazla artık, boyun eğmem.

Küfrün adını günah koymuşlar. Günahsa günahı bana!

Emekçiyim ben, köle değil!

Bunlar babadan oğula nesil heralde bu ******** çocukları

Bu düzmece oyun sona ermeli. Kendi benliğimizi bulmalıyız. Rüyalarımızı gerçekleştirmeye çalışmamalıyız, gerçekleri rüya yapmalıyız.

Ne var ki, çoğalan acının da bir taşma ânı vardır.

Ben bu dünyanın devr-i devranını, izzet-i nefsini sikeyim, Yansın bu ibneler su veren itfaiyenin hortumunu sikeyim,

Alemin bağ-zârını sikeyim! Sümbül ü verd ü nârını sikeyim! Andelib-i nizârını sikeyim! Hâsılı nev-baharını sikeyim!

Hürriyet ve Meşrutiyet havası bu yalıya kadar girmiş, kızını kendisine karşı âdeta ayaklandırıyor muydu?

Herşeye zam, herşeye zam, yaptığınız yeter artık... Fakir halkın lokmasından çaldığınız yeter artık... Doymamış hâlâ gözünüz, Yediğiniz yeter artık.