#idealizm

İdealizminizi amaçlarınızı ilerletmek için kullanabilirsiniz, eğer hiçbir şeyin Nirvana olmadığını fark ederseniz, hiçbir şey mükemmel değildir.

Benim bir hayalci olduğumu söyleyebilirsin.

İdeallerimiz uğruna, çevremizi aydınlatmak ve devşirmek yolunda yaşamımızı koymalıyız.

Gerçek demokrasi hiçbir zaman var olmamıştır ve olmayacaktır da.

Bir fikri sevmek, onu olması gerekenden biraz daha fazla sevmektir.

Ben işçi sınıfı içinde doğdum. Coşku, hırs ve ülkü denen şeyleri çok genç yaşlarda keşfettim.

“Ütopya” sözü bir fikri peşinen yargılamaya yetmektedir.

Biz insanlığın sevdalılarıydık.

Eğitim toplumun şimdiki aşaması için değil, o toplumun daha iyi geleceği için olmalıdır.

Şu yabancı “idealler” sözcüğünü unut. Eski ve yerli daha iyi bir sözcüğümüz var: ”Yalanlar.”

Bağrında özgürlük ateşi yanan, Her türlü haksızlıklara düşman, Boyunduruk altındaki herkesin dostu, Bu egemenleri devirmeye kararlı bir insan.

Esaslı suallerde saf olunmalıdır. Ve ben, Dünya'nın ve insanlığın problemlerinin idealizmsiz çözülemeyeceğine görüşündeyim. Bununla birlikte aynı zamanda realist ve pragmatik olmanın lüzumuna inanırım.

köyden yetişmiş, köy kalkınmasının hayati ehemmiyetini içinden duymuş, çalışkan ve müteşebbis gençlerin köy çocuklarını ve köy halkını yetiştirmek için lazım olan bilgiler, maharetler, teknik vasıtalar ve bilhassa ideallerle

Yirmisinde komünist olmayanın kalbi, kırkında hâlâ komünist olanın aklı yoktur.

Gerçek olan akılsaldır, akılsal olan gerçektir.

Yeryüzünde değişmesi gereken her şeyi değiştirecek güce sahip olduğumuzu düşünüyorduk. Haklıydık da...

Mübarek bir gayeden ve onun yolundaki mukaddes hafakandan mahrum bir neslin önce içten içe yanarak karbonlaşması, sonra da bir alev topuna dönüşerek, etrafındaki her şeyi yakıp kül etmesi kaçınılmazdır.

Elinizden geldiğince çevrenizi kendi benliğinden, egosundan uzaklaştırmaya çalışın. Eğer bir gün o ideal nesil, ütopyalarda resmedilen nesil, isbat-ı vücut edecekse, o, bencilliği olmayan, 'ben' davasından geçmiş, 'ene'yi bırakmış, hatta şirkin en hafifi olan 'biz'i de aşarak, 'Hüve'de/'O'nda tevhidi yakalamış, 'ene'yi yırtıp, 'Hüve'yi göstermiş nesil olacaktır. (Amerika'da Bir Ay, 2001 / s. 183)

Benim vatanım idealizmdir.

Ayaklarımız yerden kesilmemek kaydıyla parmaklarımızın ucuyla yıldızlara ulaşabilmeliyiz.

Düşünceyle oluşan şey maddeden daha canlıdır.

Hegel denen salak...

Eğitimin amacının zihinsel özgürlük olduğu bir dünya isterdim.

Amerika'nın olması gereken şey bu değil.