#heyecan

Uçtu uçtu Kinsey uçtu...

Faul, faul! Yok ya, faul değilmiş, sanırım ben gaza gelmişim...

Girerse basket olacak.

İlk günlerde spot ışıklarının altında tir tir titreyen bir tavşan gibiydim.

Bilim her zaman benim meşgulüm oldu ve bir atılımın mümkün olduğunu düşündüğünüzde, bu çok heyecan verici.

Telaş kimde sorarım, Sorarım kimde heyacan, Merhaba şair dostlarım.

Düşünmeden yaşasam ellerini, uçuruma yakın göklerde uçmak gibi...

Ben de kendi kendime, “Daha önce Çanakkale Türküsü’nün içine koyduğun şiiri, İzmir Marşı’nın içine koy, bir de güzel orkestra toparla!” dedim. Çok içimden gelerek, çok heyecan duyarak yaptım.

Hayat, sinemadan başka bir şey değil. Tek farkı, sinema adama daha fazla heyecan veriyor.

Yüreğimiz ağzımıza gele gele, ağzımızda yer kalmadı sayın seyirciler!

Haydi Hagi, Hadi koçum, Hadi aslanım!

Hiçbir şey coşku kadar bulaşıcı değildir.

Öyle bir çık ki karşıma Her baktığımda ilk defa görüyormuşum gibi, az kalsın ölüyormuşum gibi hissedeyim seni .

Tüm şiddetli heyecanlar, ruhsal bir zorunluluktan ötürü, kısadır...

Buradan nereye gidiyorum bilmiyorum, ama sıkıcı olmayacağı kesin.

Soyutlamanın dışında herhangi bir şeye yönelen heyecan bir zayıflık ve hastalık belirtisidir.

Kitap, istikbale yollanan mektup… smokin giyen heyecan, mumyalanan tefekkür.

Şarkılar güzelmiş, ses güzelmiş... Bunlar başarılı olmanın ana etmenleri değildir. Yorum güzel değilse başarılı olmanın olanağı yoktur. Yorumun güzel olmasının tek nedeni ise duyulan heyecandır.

Çocukluğun o uzak, yarı gölgeli bahçesi gibi bir yerdeydim ben. Kimse kimseye, göz göze nasıl bakar bilmezken. O benim gözlerime niye öyle nasıl öyle bakmıştı ki, ben sağ elimle kalbimi yoklamıştım.

Benim için önceliği olan, beni en çok heyecanlandıran ve devamlılık içerisinde yapabileceğime inandığım şey yazmak.

Yaşlanınca kolay heyecanlanılmaz.

Yaşlanınca kolay heyecanlanılmaz.

Kuvvetli heyecanlar bedava elde edilmez!

Çünkü heyecan demek henüz tatmin olmamışlık demektir.