#hayat

İnsan yanlış yerden hayata başlamışsa, neyi tutsa elinde kalıyordu.

Hayatımıza sevdiğimiz hayvanlar girer çıkar. Anıları kalır.

Orta halli bir hayatı şerefle taşıyorum. Dünyanın şu kadar milyar insanının hepsi orta halli hayatı kabul edebilselerdi çukurun dibinde kimse kalmazdı.

Dünyanın şu kadar milyar insanının hepsi orta halli hayatı kabul edebilselerdi çukurun dibinde kimse kalmazdı.

Aşkı, şiiri ve kavgayı bilmeyen insandan hayır gelmez!

rüzgârlara kapılmamayı, kendimiz olmayı, gönlümüzün peşinden gitmeyi öğrendik.

Karabulutlar üstümüze çökse de bir anda paramparça dağılacaklar. Bulutlar geldikleri gibi giderler oysa güneş hep vardır.

Hiçbir yapay katkı içermeyen, sadece şarkılarla inşa edilmiş bir yol bu. Duyarsızlık cehennemini reddedenlerin kendi cennetlerine kanatlandığı kalabalık bir yol var şimdi. Hiçbir yapay katkı içermeyen, sadece şarkılarla inşa edilmiş bir yol bu. Düşüncenin sınırsızlığınca, yolcusunu her defasında derinlerdeki başka başka uzak ülkelere götüren şarkılar.

Ve herkes bir gün gider. İnsan kendine kalır sonunda.

Ev, Daha çok ölmek içindir.

Hep böyledir. Yanlış insanlar öğretir, yalnız insan olmayı..

Geçti geçmez dediğimiz zaman, kuşları unuttuk...

'Küfür yobazları ne der?' diye söylemesi ya da yapması gerekenleri terkedenler, Allah Azze ve Cellenin rızasına göre bir hayat yaşayamazlar.

Güç ancak ölüleri korur.

O kadar çok tanımı var ki şiirin. Neredeyse herkes için farklı bir anlamı, farklı bir duruşu var. Yine de insanın kalbinden geçenleri, içinden geldiği gibi ortalığa dökmesi diye bir tanım getirebiliriz belki.. Benim içinse şiir, kendimi ifade etme yöntemi. Bir çeşit konuşma. Ya da hatıralara uğrama metodu. Hayatın koridorlarında savrulup giderken , "bir dakika ben de buradayım" diyebilmektir diye düşünüyorum.

Aşk mesti fârig olmuşdur hayât u mevtden
Gülşen ü kül-hen ana hoşdur yâ cennet yâ sakar
(Aşk sarhoşu olan âşık, hayat ve ölümden uzaktır; onlar için gül bahçesi ile külhan veya cennet ile cehennem aynıdır.)

Aşk için yeryüzünde uzaktan ötesi yok, En uzun gecelere şafaktan ötesi yok. Yaklaşanlar Tanrı’ya o gerçek aşıklardır, Nehirlere denize varmaktan ötesi yok. Taş bir duvardır her gün dikilen karşımıza, En ulu ağaçlara yapraktan ötesi yok. Elbette ömür biter, can gider ey sevgili, Aşkı sende bulana topraktan ötesi yok.

Şiirden önce aşk vardı, şiirden sonra ölüm var.

İnsan bir mendille gezmeli hayatı, ne zaman ağlayacağı bilinmez ki.

Yaşlılık, derin bir iç çekiş, yanılmış bir çocukluk olmasın.

Yıldım ömrümün kalıplarından. Beni duy ve anla.

Bir gün bir alışveriş merkezinden kovulmuştum, ancak o günden beri kaç yuvaya davet edildiğimi tahmin edemezsiniz. Sizce hangisi daha önemli?

Herkesi mutlu edemezsin, çünkü pizza değilsin.

Doğru gidenin başı duvara çarpmaz.