#görmek

Açıkça görmek lazım. Her bakan göremez, görmek için bakmak lazım.

Gördün söyleme, bildin bilme.

Bir şey yap, güzel olsun. Çok mu zor? O vakit güzel bir şey söyle. Dilin mi dönmüyor? Güzel bir şey gör veya güzel bir şey yaz. Beceremez misin? Öyleyse güzel bir şeye başla. Ama hep güzel şeyler olsun. Çünkü her insan ölecek yaşta..

Her şeyi birden görmeye kalkarsak hiçbir şey göremeyiz.

“Ve ben ara sıra gördüm / insanın gördüğüne inandığını”

Bir şiiri okumak, onu gözIerimizIe işitmektir; bir şiiri dinlemek ise onu kuIakIarımızIa görmek.

Görmeden olmuyor, görünce hiç olmuyor. Gördüğünü görmezden gelmek kolay da görmediğini görmezden gelmek olmuyor.

Yalnızca gözlerinle gördüklerine inanırsan başın çok derde girer, beladan kurtulamazsın, çamura saplanırsın.

Farkettiklerin bile yetmesin, baktıkların anlamını yitirsin, hatta sen de; gör!

Anlayan biri, Hem sever, hem fark eder, hem de görür.

Anlamıyorsunuz! Bakıyorsunuz, ama görmüyorsunuz; düşünüyorsunuz, ama bilmiyorsunuz!

Aslında en iyi aşk, değil tanımak, hiç görmediğin kişiye duyulan aşktır. Körler iyi âşık olurlar mesela.

Göz ve ışık, ancak görmesini isteyen ve bilenlerin işine yarar.

Gerçek bir keşif yolculuğu yeni topraklara ulaşmak değil, eski olanı yeni gözlerle görmek demektir.

Görmek istemeyenden daha kör kimse yoktur.

Bütün bu güzellikleri gören kişi bunca hayranlığa düşer de yalnızca duyup dinleyen ne yapar?

İnsanız, görmediğimiz şeye nasıl güvenelim?

Her şey bir güzelliğe sahiptir fakat bunu herkes görmez.

Duyduğumu bilirim, gördüğümü hatırlarım, yaptığımı anlarım.

İnsanlar ışığı görmez, ışıkla görür.

Gözlerini kapat... Göreceksin.

Bir şeyi görebilmek için onu anlamak gerekir.

Hayal gücü yüksek olan insanlar sıradan insanların göremediklerini görürler.

Ne gördüğümüz, büyük ölçüde ne için baktığımıza bağlıdır.