#gerçeklik

Yeryüzünde 'TEK' zannettiğimiz kadın, sayılamayacak kadar çoktur.

Geçmişteki şeyleri hatırlamak, onları olduğu gibi hatırlamak anlamına gelmeyebilir.

Arzu ilerledikçe, gerçek sahiplenme de giderek uzaklaşır.

Tüm gerçek bilgi, doğrudan deneyime dayanır.

Unutma; insanlar bilgi değil, avuntu isterler...

Yardım et! Okuyana gün yüzü göstermeyecek kitaplar ver bana.

Zavallı gelecek! İnsanlar, ona öyle çok umut besliyorlar ki, gerçekleştiğinde bütün çekiciliğini yitiriyor!

Pek az ölümlü, Tanrı'nın krallığının, dünyevî erişimlerin krallığını da içerdiğini bilir. Tanrısal krallık, dünyevîye de uzanır; fakat doğası gereği aldatıcı olan bu ikincisi, Gerçeklik'in özünü barındırmaz.

Ün çok rahatsız edici olabilir. Bir uyuşturucu gibi olabilir. Mutluysanız size bu hissi verir, kendinizi önemsemeniz gerektiğini hissettirir, yerine getirilmesi gerektiğini hissettirir... Ama sizi gerçekten önemli olan şeylerden uzaklaştırabilir.

Bir hükümetin bir kusuru suç olarak ilan etmesi ve onu bu şekilde cezalandırması, şeylerin doğasını tahrif etme girişimidir. Gerçeği yalan, yalanı doğru olarak ilan etmek ne kadar saçmaysa o kadar saçmadır.

Görünmeyen şey var değildir.

Gerçeklik, hayal gücü olmadan, yarı gerçekliktir.

Dünyadaki başka insanların bana dünya hakkında söyledikleri, benim dünya deneyimimin çok küçük ve önemsiz bir kısmıdır.

Dilimin sınırları, dünyamın sınırlarıdır.

Dünya şeylerin değil, olguların toplamıdır.

Dil dünyayı resmeder.

Gerçek benim değişmeyen parçamdır.

Kelimelerin mantığı, gerçekliklerin mantığına vermelidir.

Adsızlığın, bilinmezliğin içinde yitip gitmek: bu benim tek gerceğimdi; hep de öyle kaldı.

Doğru, olgudur" ya da "doğruluk eylemle meydana çıkar.

Doğru hem kendisini hem de yanlışı belirtir.

Her insan için kurgu yaşama dönüşüyor.

Mucize yoktur.

Burada beni tehdit eden yaşamın şiddetiydi, gerçekliğin şiddetiydi. Çekip gidemez miydim? Kaçamaz mıydım? Sonuçlarını bilmiyor muydum, hayatımı ve varlığımı değerli kılan herşeyin, evet herşeyin yıkımı olacağını bilmiyor muydum?