#gastronomi

Yemek pişirme bir sanat, asil bir bilim olmuştur, aşçılar da çelebi (centilmen) insanlardır.

Rakı’ya ‘milli içkimiz’ deriz de, çoğumuz onun nasıl, neyle, ne zaman, kimlerle içileceğini, birçok ritüeli olduğunu bilmeyiz. (...) Rakı masasında ne kebap ne de balık yenir. Neden mi? Çünkü rakı aheste aheste içilir. Her yudumun tadı çıkartılır. Bu işlerin erbabı olan Aydın Boysan rakı içmeyi şöyle tanımlar: “Semaverin üstünde demlenen çay gibi, meyhanede ağır ağır, sindire sindire demlenilir.”

Şarap tutkunu bir adama, çölde akşam yemeğinden sonra meyve olarak üzüm ikram etmişler. Adam önündeki tabağı iterek, "Çok teşekkürler" demiş, "Ama şarabımı hap olarak almak âdetim değil".

Yemeklerimiz bile aynı. Sadece yeme şeklimiz farklı. Bizlerde yemek sıralaması vardır. Başlangıç gelir, makarna gelir, ana yemek gelir yanında garnitür ile ardında da tatlı, kuru yemiş, meyve ve kahve ile biter yemek. Yan yana yemeyiz, sırayla gelir her şey.