Yemek pişirme bir sanat, asil bir bilim olmuştur, aşçılar da çelebi (centilmen) insanlardır.

Rakı’ya ‘milli içkimiz’ deriz de, çoğumuz onun nasıl, neyle, ne zaman, kimlerle içileceğini, birçok ritüeli olduğunu bilmeyiz. (...) Rakı masasında ne kebap ne de balık yenir. Neden mi? Çünkü rakı aheste aheste içilir. Her yudumun tadı çıkartılır. Bu işlerin erbabı olan Aydın Boysan rakı içmeyi şöyle tanımlar: “Semaverin üstünde demlenen çay gibi, meyhanede ağır ağır, sindire sindire demlenilir.”

Şarap tutkunu bir adama, çölde akşam yemeğinden sonra meyve olarak üzüm ikram etmişler. Adam önündeki tabağı iterek, "Çok teşekkürler" demiş, "Ama şarabımı hap olarak almak âdetim değil".

Kıta Avrupası'nda insanların iyi besinleri vardır; İngiltere'de insanların iyi sofra âdâbı vardır.