#eş

Eşini iyi seçemeyen, işini de iyi seçemez.

Karım arabanın arkasında sevişmek istedi, bir de arabayı benim sürmemi.

Karım karanlıktan korkuyordu, sonra bir gün beni çıplak gördü. Artık aydınlıktan korkuyor.

Yıllardır eşimle konuşmadım. Onun konuşmasını bölmek istemedim.

Dediğim gibi karım berbat bir aşçıydı. Akşam yemeğinden sonra dişlerimi fırçalamazdım, onları sayardım.

Bir Rus doktor, zampara mı zampara; karının sözüne göre de bizim karıya da sataşmış.

(Karımın) ahlakı da bozuldu. Evdeki kızları benden gizli çırılçıplak soyuyor, dans ettiriyor.

Karımdan şu mektubu aldım: ‘Ben burada kendime bir hayat arkadaşı buldum. Bunu başkasından duyarak üzülmene imkân bırakmıyorum.’ Namussuz karı! Sonunda bana boynuz da taktı. Galiba bu işte M. Kemal’in ve İsmet’in (İnönü) de parmağı var.

Bilmiş ol ki ruhumun bir ismi ve parçası da şu fani dünyada tek başına bırakmış olduğum Feride'dir.

Kamuoyu önünde uykuya dalmayacağı konusunda kocama güveniyorum; ayrıca genellikle alkışlaması gereken yerde alkışlar.

Eşimin en sevdiğim özelliği, futbolu sevmez ve anlamaz, stada sadece şampiyonluk maçında gelir

Jacqueline Kennedy'ye Paris'e kadar eşlik eden adamım ve bundan keyif aldım.

İyi bir karın mı olmasını istiyorsun? Öyleyse tam bir koca ol!

İnsanan dostu şunlardır: Uyumlu hanım, iyi evlat ve halis arkadaş.

Eşimi sinema tutkum yüzünden yoksulluğa mahkûm ettim. Yoksulluk utanç da getirir. Hele bizim buralarda, sosyal yarışı kaybettiğin an, dışlanırsın. İnsanlar ahlaksızlığı bağışlayabiliyor ama acizliği asla. Çal, soy, yeter ki yoksul kalma. Ben Beyoğlu’nda, koltuğumun altında senaryolarla kapı kapı dolaşırken, evin faturalarını, çocuklarımın bakımını eşimin üzerine yıktım. Benim gibi bir sorumsuzu yönettiği için, o büyük yönetmendir.