#dostluk

Ehl-i dildir diyemem sînesi sâf olmayana/ Ehl-i dil birbirini bilmemek insâf değil.

Arkadaşlık ağaca benzer, kurudu mu bir daha yeşermez.

İnsanın kendisinin değil iyi günlerinin dostları vardır.

İnsanın dostu yoktur, saadetin dostu vardır.

Cahil kendinin düşmanıdır, başkasına nasıl dost olabilir?

Beni romantik diye aşağılamayacak kadar sağduyu sahibi, bana zihnimi düzene sokmaya yetecek kadar şefkat besleyen bir dosta inanılmaz ihtiyacım var.

Kalabalıktan kaçınıp az ama öz insana sımsıkı bağlanmak vardı doğamda.

Sonunda, düşmanlarımızın sözlerini değil dostlarımızın sessizliğini hatırlayacağız.

Minnet duygusu insanların arasını açar, hele dostlukların kurulmasına iyice engel olur.

Dosttan beklenen yanlış hareket ettiğimizde yanımızda olmasıdır, hareketimiz doğruyken herkes yanımızda olur.

Hayat dediğimiz bu inişli çıkışlı yolculukta, düştüğümüzde bizi elimizden tutacak melekler bulunur. Bu melekler, kâh birlikte güldüğümüz kâh birlikte ağladığımız dostlarımızdır.

Arkadaşlarınıza dört elle sarılın ve başkalarının dostu olun. Dostluk bizi hayata bağlayan tek şey.

İyi bir dost ikinci bir "ben" dir.

Dostluğu hem doğuran hem sürdüren erdemdir. Erdem olmadan dostluğun hiçbir türlüsü olmaz.

Okuma bir dostluktur.

Uzlete çekilen kimse, eğer Hak Teâlâ’yı Peygamber s.a.v.’i ve ashâbını kendisine dost ve yoldaş edinmiş değilse, uzleti tamamen boşa gider.

Ama nerden bilebilirdim ki onca düşmanım içinde beni dostum vuracak.

Aldanma diye birşey yoktur! Sadece biraz fazla güvenmek vardır. Ve insani aldandığı değil, en çok güvendiği aldatır.

İnsan iyi yürekli olunca hiçbir zaman yalnız kalmaz. Her zaman arayanları bulunur…

Yücelik ve ruhun asaleti ile değil de ödüllerle kazanılan dostluklar kişinin müstehakı ise de gerçek değildir ve düşmanlık zamanlarında güvenilir de olamaz.

Kal, bir arkadaşın sözlüğünde büyülü bir anlama sahiptir.

Dostluğun içimde aşka kadar yükselmesini bekledim. Ara sıra yükseldiği de oldu, giderek daha yukarılara doğru, fakat aşka ulaşmadı, yükseldikçe inceldi, sivrildi ve her defasında günün birinde ucundan kırılıverdi.

Ah, bence böyle acınası bir durumdayken dostça, basit bir insani temasa nasıl da ihtiyaç duymuş olmalı!

Müthiş yalnızım. Öyle yakın dost filan istemiyorum, istediğim kendimi anlatmak, ama anlatacağım kimse yok.