#din eleştirisi

Tanrı olmadığı gibi tanrısal kayra, cennet, cehennem, yargı günü, ölümden sonra dirilme, geleceği önceden bilme, fal hepsi gerçek dışıdır.

Tin de gövdenin doğal yaşama gücüdür, bağımsız bir varlık, bir töz değildir. Bu konuda dinlerin ileri sürdüğü düşünceler yanlıştır.

İnsanlık düşmanı üç din ortaya çıktı: Musevilik, Hristiyanlık ve İslam. Bunlar gök-tanrı dinleri. Tamamen ataerkiller (Tanrı her şeye gücü yeten baba) ve bu yüzden gök-tanrı ve onun dünyalı delegelerinin etkisinde kalan ülkelerde 2000 yıldır kadın düşmanlığı var.

Tek tanrılık beni huzursuz ediyor. Tanrı'yı egemen sınıftan biri gibi gösteren hiçbir dine güvenmiyorum.

Kendi açımdan, şu papazlar tarafından tapılan kutsal kitabın yerine, diyorum ki hoş geldin kâfirlik, hoş geldin ateizm, hoş geldin hiçlik!

Mutlu, zihinsel açıdan sağlıklı bir çocuk yetiştirmek isteyen herkese verebileceğim en iyi tavsiye şudur: Onu bir kiliseden mümkün olduğunca uzak tutun.

Tanrı onların dualarını dinleseydi, sürekli birbirlerinin aleyhine dua ettikleri için, insanların hepsi yok olurdu.

Ateist felsefeyi savunuyoruz çünkü bizim için mümkün olan tek açık, tutarlı pozisyon. Ateistler olarak, biz sadece teizmin varsayımlarını inkar ediyoruz; Tanrı fikrinin tüm özelliklerinde mantıksız ve kanıtlanamaz olduğunu beyan ediyoruz; daha hayati olarak, Tanrı fikrinin insan mutluluğunun ve ilerlemenin çıkarlarına müdahale olduğunu ekliyoruz. Dine sadece bir dizi teolojik fikir olarak değil, aynı zamanda dine de insanlığın refahına zarar veren politik, sosyal ve ahlaki bir etki olarak karşı çıkmalıyız.

Kilise medeniyete hiçbir şey katkıda bulunmadı. Biraz ilerledi ve kilisenin dışında ve genellikle kilisenin güçlü muhalefeti karşısında gerçekleşen medeniyet hareketlerinin yansıması olarak biraz daha iyi hale geldi. Fakat kilise her zaman medeniyet sürecine direndi. Son hendeğe, adil yollarla ve faul ile, antik ve ortaçağ teolojisinin izlerini, tüm çocukça ahlakları ve sert gelenekleri ve ortaçağ inanç tarzlarıyla koruyabildiği sürece mücadele etti.

İsa'nın öğretilerinde ona birinci derecede yer verdiği erdemlerin başında ruh yoksulluğu mudur? Hatta bir erdem mi? Kesinlikle hayır. Ruhun erkeksi, ruhun dürüstlüğü, haklı amacın doluluğu, bunlar erdemlerdir; ruh yoksulluğu bir suçtur.

Muhtemelen atlamak için iyi nedenleri vardı. Kafir bir zihin, bir elçiyi yarı denizlerde şaka yapabilir ve kafasını suyun üzerinde tutamayan havarili bir bekçiyle alay edebilir.

Tanrı'nın kendilerine ödüllendirdiği hayattaki çok şeyden memnun olmanın, sefillerin ve sefillerin görevi olduğu inancını azaltmak bir kazanç değil mi?

Özgürlüğün baş düşmanı teolojidir.

Aydınlatan tek kilise, yanan bir kilisedir.