#dil

Dilini çağdaş atılımlara ve yeniliklere parelel olarak geliştiremeyen her millet, er ya da geç, toplumsal kimliğini yitirir ve etkisi altında kaldığı dilin kültürünün egemenliği altına girer.

Tamaha yapışan kendini alçaltır. Zarara düştüğünü açıklayan alçalmaya razı olur. Dilini kendisine buyruk sâhibi eden, diline geleni söyleyen, kendisine zarar verir.

Sözün dikildiği yer, gönüldür; ısmarlandığı yer düşüncedir, onu kuvvetlendiren akıldır, meydana çıkaran dildir; bedeni harflerdir, canıysa anlamı; süsü, düzenli söylenmesidir; düzgünlüğüyse doğru oluşu.

Nice kan vardır ki onu dil döker.

Dil bir ölçüdür; cehalet onu hafiflettiği gibi akıl da onu ağırlaştırır.

Dilim kestikçe kılıcım kınından çıkmaz.

Akıllının dili gönlünün ötesindedir, ahmağın gönlüyse dilinin ötesinde.

Dilde söylenmesi ve yerinde kullanılması en güç kelime ben’dir.

'İnsanlık' sözcüğü çok uygunsuzdur, belirli hiçbir şey ifade etmez, tek yaptığı bütün mevcut kavramlar karmaşasına alacalı bir tür yarı tanrı eklemektir.

Her birey doğar doğmaz içinde bulunduğu lisan geleneğinin faydalanıcısı ve kurbanıdır.

Kelimeler torba gibidir, içine konan şeyin şeklini alır.

Ben dilimin sınırlarında nöbet beklerim.

Kelimeler ancak benzer deneyimleri paylaşan insanlar arasında iletişim sağlayabilir.

Hakikat Avrupa'da yeni bir kelime (ve başka yerlerde).

Hangi saz çalabilirdi o sessizliği, Hangi dil varabilirdi söylemeye.

Dizginsiz dil bela getirir.

Hayır, ben 70 milyon için sinema yapmıyorum kesinlikle. Fakat 70 milyonun diliyle yapıyorum. Onların diliyle konuşuyorum.

Gelişmiş bir zihnin tamamlayıcısı artık zengin bir lehçedir.

Türkçede Ş ve L harfleri daima en güzel terkipler yapar. Yeşil dediğimiz zaman adeta bir çimen tazeliğini, bir palet üzerinde ezilmiş bir renk gibi, günün ve saatin bir tarafında bir bahar müjdesiyle toplanmış buluruz.

Milliyet, daha doğrusu ırk, dile değil, kana bağlıdır.

Irkı vücuda getiren şey, dil değildir. Irkı vücuda getiren unsur kandır.

Şükrün esası, nimetin sahibini bilmek, bunu kalb ile itiraf etmek ve dille söylemektir.

Şükrün esası, nimetin sahibini bilmek, bunu kalb ile itiraf etmek ve dille söylemektir.

Şükrün esası, nimetin sahibini bilmek, bunu kalb ile itiraf etmek ve dille söylemektir.