#denge

Bu neş'enin sonı elbetde ser-girânlıkdur.

En büyük barış, zıtlıklar arasındaki barıştır.

Hayat bir tahterevallidir, Tartini; birinin bahtı aşağı inerken ötekininki yükselir! (Büyünün Gözleri;2000, Perde II, Sahne III, p. 52)

Sevdiğiniz üç hobi bulun: Biri para kazanmak için, biri sizi zinde tutmak için ve biri de yaratıcı olmak için.

Zehir panzehirini de içerir.

Fakat sonra başka bir şey daha öğrendim: Her inişin bir çıkışı, her çıkışın bir inişi vardır.

Mutlak hak mutlak haksızlıktır.

Çocuklarımla birlikte kariyerimi dengelemek büyük bir çaba gerektiriyor. Çoğu zaman 'Tanrım, ben boktan bir anneyim.' diyorum. Eve gitmek ve çocuklarımı yataklarına yatırmak istiyorum. Ama sonra çocuklarımla çok fazla vakit geçirirsem de, 'Tanrım, ben aslında bir sanatçı olmayı istiyorum.' diye düşünüyorum.

Bazı şeyler değiştiğinde ve uygun sınırlarını aştığında, bu aynı zamanda o değişimin ölümü olur.

Zevkin kaynaklarında öyle bir acılık var ki, çiçekler arasında bile olsa boğazımızı yakar.

Ücretlerin en iyisi, sağlığı zayıflatan aşırı uzun çalışma saatlerini telafi etmeyecektir.

Denge, mesafe ve sükunet ara.

İnsan, tebessümle gözyaşı arasında gidip gelen bir sarkaçtır.

Gerçek mutluluk, gün için doğru miktarda çalışmadan gelir.

Eğitimli bir insan, sevgi ve nefretleri bir arada yaşayandır.

Biz hem kurtların doymasını, hem de koyunların sağ kalmasını istiyoruz.

Yalnız ciddi veya yalnız neşeli olabilen insan, yarım insandır.

Parmak ucuna basan ayakta duramaz. Kibirli yürüyen mesafe kat edemez. Kendisini haklı gösterene kulak verilmez. Kendini övenler takdir edilmez. Başarıyla övünen sonunu hazırlar. Yol’a göre bütün bunlar, Yol artıkları veya boş böbürlenmeden ibarettir.

Ölmek için yaşamak gerekir, unutma. Anı yaşa, yarını da unutma.

Mutluluğu açgözlülükle arama ama mutluluktan da korkma.

Kötülüğü adaletle, iyiliği iyilikle karşıla.

Doğa, birine başka, diğerine başka davranmaz...

Öğrenmeyi sevmeksizin açık görüşlü olmayı sevmek vardır ki umarsız bir asiliğe götürür.

Dünyayı büsbütün boşlayıp ahrete yönelmedikleri gibi, kendilerini toptan dünyaya verip cennetten de vazgeçmiyorlardı.