#delilik

İşin kötü tarafı, yemin ederim ben deliyim.

Yıldızların hareketlerini hesaplayabilirim ama insanların deliliğinin nereye gideceğini asla.

Bazen bütün dünya bana koca bir tımarhane gibi görünüyor.

Delinin yüreği ve ağzı birdir.

Delilerin iki tür talihleri vardır. Akıllara aykırı düşen ekstra çılgınca atılganlıklarında başarılı olurlarsa “dâhi” unvanını alırlar, başarılı olmadılar mı doktorların ellerinde kalırlar.

Âlemin aklını mezata çıkarmışlar da gene herkes kendininkini beğenip almış. Akılcığımı kimselerinkine değişmem vallahi... Bana deli diyenlerin, dilerim Tanrı'dan tepeleri delinsin.

Deliyim ben deliyim, ha.

Beni yöneten ve bana rehberlik eden, katıksız delilikti.

Bir deliyle başederken, yapılacak en mantıklı şey normal rolü yapmak.

Delilik, daha yüksek bir anlamda, bütün bilgeliğin başlangıcıdır.

Çılgın bir dünyaya adapte olmanın hiçbir kurtuluşu yoktur.

Çıldırıyor muyum? Hayır, çılgın olan gerçeğin kendisi.

Ne kadar delisin, o kadar oyuncusun.

Dışarıda, insanların çoğu, kaçıklığının bilincinde olmadan yaşıyor.

Kim bilir, kapalı gözleri neleri kaçırmıştı? Kim bilir, neleri görmemişti? Belki de bu yüzden delirmişti. Her şeyi görmediği için. Gözlerini kırptığı için...

O kadar zordur ki, yapılan işi hayattan ayırmak. Kişinin karakterinden söküp atabilmesi. Hele çalışma saatleri sonunda gündelik hayata maruz kalmaları, otoritesiz ve üniformasız. Delirmelerine nedendir bütün bunlar.

Bazen "gezegenimiz evrenin tımarhanesi mi" diye düşünmeden edemiyorum.

Harekete geçmek için biraz deli olmanız gerekir.

Bize birkaç deli gerek, şu akıllıların yol açtığı duruma bak!

Deli, aklını yitirmiş insan değildir. Deli, aklından başka her şeyini yitirmiş insandır.

Sakinliğimi çalanlar beni deli olmakla suçluyor.

Delilik, birçok şeyi başarılı bir şekilde çok hızlı düşünmek veya bir şeyi özellikle çok düşünmektir.

İnsanlar yaşlandıkça hem daha deli, hem daha bilge olurlar.

İnsan tabiatında akıllıktan ziyade delilik vardır.