#çıkar

Etrafımda dört dönmeyin yamyamlar.

Savaş generallere şeref, askerlere ölüm, tüccarlara para, fakirlere işsizlik getirdi.

Burada, şiddet ve kişisel çıkar egemendir; Burada, hileyle, entrikayla gelinir iktidara!

İnsanların vefaları sana değil, sana olan ihtiyaçlarınadır. Sana ihtiyaçları değişince vefaları biter.

Devletten vicdan beklenmez. Onda yürek, duygu vb. türlü insani özellikler yoktur. O, bir leviathan, acımasız bir canavardır. Çıkarları gerektirdiği an sanki geçmişte yaptıklarından pişmanlık duyarmış gibi yaptığı da olur ama bunu da yine gelecekteki çıkarları açısından yapar. Yoksa bunu gerçekten içinde hissettiği için değil. Zaten hissetmek diye bir şey olamaz onda, çünkü hisleri, hatta sinir sistemi de yoktur.

Bürokratlar devletin büyümesinden kazançlı çıkabilirler; bu nedenle sahip oldukları gücü enformasyon konusunda kullanabilirler, onların işten atılma konusundaki güvenlikleri, emir ve talimat verme yetkileri, seçmen ve kamu görevlisi olarak politik kararları etkilemeleri devletin genişlemesine yol açar.

Tanrı'yı övüp ceplerini doldurdular.

En vefalı dostumuz gölgemizdir bilirsiniz. Ama unutmayın ki; o da yoldaşlık etmek için güneşli havayı bekler.

İnsanlık tarihi boyunca Savaşlar para kazanılsın diye yapılır.

Çıkar, zamanın büyük putudur.

Fakat insanlar arasında yaygın olan başka bir eğilim var. Yapabilecekleri zaman başkalarının pahasına yaşamak ve gelişmek istiyorlar.

Kölelik, koruma ve tekel, savunucuları yalnızca kendileri için kâr edenlerde değil, kendileri için acı çekenlerde bulur.

Nehirler denizde kayboldukları gibi, erdemler de çıkarda kaybolurlar.

İnsanların çoğu için teşekkür, sadece daha büyük yardımlar için gizli bir umuttur.

Savaşlar, kimseye para kazandırmadığı zaman son bulacak.

Politikanın bir vatan hizmeti karakteri edinmesini istiyoruz. Atatürk sonrası bozgunculuğu suçu, başta sözde onun olmakla övünen parti olmak üzere bütün partilerindir. Politikacılarındır. Politikacılığı ikbal ve çıkar mesleği olarak seçenlerindir.

"Zira ki ziyan ortada bilmem ne kazandık?" Sakın bu soruyu politika ödenekçileri ile resmî araba ve konaklara kurulmuş olanlara sormaya kalkışmayın: "Kör müsün?" deyiverirler.

Köpeklerin kardeşliği, aralarına kemik atılıncaya kadardır.

Kimileri gerçeği satarlar. Kimileri ise, hiç olmazsa onu söylemiş olmaktan yarar sağlamak isterler.

Allah’a tapmak iddiasında bulunanların ekserisi kendi emellerine taparlar.

İnsan bir şeyi menfaatine, karakterine, zevkine, ihtiraslarına göre ya şişirir, ya küçültür.

Onura, onur için değil, getirdiği yarar uğruna değer veririz.

Köpeklerin kardeşliği, aralarına kemik atılıncaya kadardır.

Ben size bir şey söyleyeyim mi? Söyle. Diyorum ki dünyanın çivisi çıkmış artık. Gemisini kurtaran kaptan. Vah garibin haline vah.