#çaresizlik

Biraz daha bekleyip yeni bir deneme yaptım. Boşunaydı. Ormanın sessizliğinde sineklerin vızıltısından başka ses duyulmuyordu.

Dünyada yapayalnız olduğunu, artık kimseden yardım beklememesi gerektiğini bilmiyordu.

Karanlığı yudumladım, yutkundum ve içinde boğuldum.

Ağlayabilirdim, ama neye yarardı?

Her şey beni üzüyor, üzmek için birleşmiş!

Eğer kaçamıyorsan ve başkalarına bağımlıysan gülümseyerek ağlamayı öğreniyorsun.

İsyan bir ümit çığlığıdır. Ölü isyan etmez.

Hayatımızın, kanunun erişemediği ne derin sefaletleri var...

İnsan hayatın zorunlulukları, ümitsizlikleri, yorum kabul etmez müthiş gerçekleri içinde düşkün, ağlamaklı, çaresiz kaldığı zamanlarda dünyayı, ömrü anlayacak kadar kültürü,muhakeme gücü varsa her şeyi küçümseyen bir gözle görmeye çare arayan bir filozof kesilir.

Hayatın girdiğimiz her iki devresinde bir lâhza huzur aramak ne abes bir ümittir. Biçare hayvan, sahibinin azabından kurtuldu. Lâkin insanların işkencesinden kaçamadı.İnsan, insanın canavarlığından nereye iltica edebiliyor ki bu emniyetli yeri o aciz mahluk keşfedebilirsin.

Ben diyeceğim adalet, o bana indirecek üç yumruk. Ben diyeceğim eşitlik, onlar atacak iki tekme. Ben onlara anlatacağım lafla, onlar bana ders verecekler elle, ayakla...

Kıskançlık her zehirden acıdır, panzehiri yoktur.

Tarifsiz hayat perişanlığı içindeyim.

Bu şehri kurşunlamak istiyorum, yüreğimde bıçak yarası var, her tarafım heykel oldu acıdan, cebimde ne ekmek ne de yol parası var.

Acıları bir kenara itmek isterseniz. Kendimden biliyorum. Zamanı kurşun gibi eritmek istersiniz.

Ölümü çaresizlik diye tanımlamayın bana. Ölüm kafes içinde çırpınan bir kuştur.

İnsanlar yalnızlığımın düşmanı. Çaresizliğimin en büyük korkusuydu.

Sizi de öksüz bırakırlar bu kentte, Bu kentte boynu bükük kalırsınız.

Bu kara gece, Penceremizden çamur gibi akmalı.

Bu kahrolasıca gecenin beyni paslanmış.

Madenlerde ve başka ağır işlerde çalıştırılarak, kimden yardım isteyeceklerini bilemeden, umutsuz bir biçimde sessizce acı çekerek ölüp gittiler.

Beni kendimden kurtarın.

İnsanlığın büyük bölümü, sessiz bir çaresizlik içinde yaşar.

Genellikle insan, kaçınılmaz olana boyun eğmeye alışmak zorunda kalır.