#bakış açısı

Kaplan adamı öldürmek isterse adı vahşilik, adam kaplanı öldürmek isterse adı spor olur. Suç ile adalet arasındaki fark da bundan büyük değildir.

İnsan, bir aslanı öldürmek istediği zaman ona spor der: Bir aslan onu öldürmek istediğinde ise buna vahşet der.

Diş ağrısı çekenler dişleri sağlam olanları; yoksulluk çekenler de parası çok olanları mutlu sanırlar.

Ben insanların kafayı taktığı şeylere, "Amaaaan, Allah başka dert vermesin!" diyebiliyorum, aldırmıyorum. Çünkü ölüm gibi bir gerçek var bu hayatta.

Kişi ister zengin olsun ister fakir, hastalığı iyileştiren de, mutsuzluğu mutlu kılan da para değil zihindir.

Küçük şeyler küçük zihinleri etkiler.

Mutluluk resim gibidir… Onun tadına varabilmek için biraz uzaklaşmam gerekir! Çok yakınındaysan, her şeyi iyi göremezsin. “Ne kadar da mutluyduk” demeye “Ne kadar da mutluyuz” demekten daha fazla alışığız. Mutluluk, rakı gibidir! İçer içmez tadı anlaşılmaz. Şarkılar biraz sonra söylemeye başlanır!

Evrenin farklı noktalarından baktığımızda onun o anki gerçekliğini değil farklı zamanlardaki gerçekliğini görüyoruz.

Rakı da bir ayran da içmesini bilene, Güzel de bir çirkin de sevdim diyene.

Kendilerini ezik durumda hissedenlerin yaşamın küçük bir kesitinden dışarı çıkamayanlar arasında yer alacağını, hayattan biraz yüz çevirmiş kişilerin yaşamın sorunlarını, yaşama gereği gibi ayak uyduranlar kadar açık seçik göremeyeceğini söyleyebiliriz.

İki kişinin aynı şeyi yapması, aynı şey değildir; ama aynı şeyi yapmasalar da, yaptıkları aynı şey olabilir.

Her şeyin üstüne geldiği falan yok. Sadece senin çok üstüne düştüğün şeyler var.

Adaletsizliğin bile iyi noktaları vardır. Adil olmayan bir dünyada elimden geldiğince mutlu olma mücadelesini veriyor bana.

İnsanlar ve olaylar aslında bizi üzmüyor. Biz onların bizi üzebileceğine inandığımız için üzülüyoruz.

Belimizi büken, taşıdığımız yük değil, onu nasıl taşıdığımızdır.

Tüm ışığın kaynağı gözün içindedir.

Çılgın bir dünyada sadece çılgınların aklı başındadır!

Önemli olan baktığın şey değil, baktığın şeyin sende neler uyandırdığı.

İnsanın 2 seçeneği vardır, ya bütün gün karanlığa küfredersiniz ya da güneşe yürürsünüz.

Realist olmak hiç de hakikati olduğu gibi görmek değildir. Belki onunla en faydalı şekilde münasebetimizi tayin etmektir.

Kim bilir? Belki de bazı kapıların bize kapalı görünmesi, önünde değil, arkasında bulunduğumuz içindir.

Âdet olmuştur; ikide bir "Ortaçağ karanlığı"ndan, "insanlığın ve ilmin bu çağda geri kalmışlığı"ndan dem vurulur. Bizim sahte aydınlarımız olan entellerimiz de bu yönde en cıvık bir şekilde şartlanmışlardır! Oysa objektif bir incelemeye tâbi’' tutulduğunda, Ortaçağ, bazıları için ne kadar karanlıksa bizim için de o kadar aydınlık bir çağdır

Erkekler böyledir işte! Ağaçlara bakarken önlerindeki ormanı göremezler.

Ayna daima gerçeği gösterir, ancak herkes ona farklı bir açıdan bakar.