#baba

Ben babamdan korkardım, korkuyla severdim, o da babasından korkardı, belki de o neslin saygı kavramı korkmanın yolundan geçiyordu.

Babamın sert bakışlarıyla ergenliğimin hayallerini şehirler arası otobüslerin camlarının buğusuna kurban ettim.

Babalarımızı affedersek, ne kalır geriye?

İnsan, babasına borçlu olduğu saygıyı ancak baba olduğu zaman duyar.

Adettir, babanın topladığını oğlu saçar.

Bir kere baba olmak kazasına uğradınız mı her konuda sizinle zıtlaşan, açıktan açığa düşmanlık ilanından çekinmeyen eğer zenginseniz mirasınızı yemek için ölümünüzü bekleyen düşmanlarınızı nefsinizin zararına yaşatmakla görevlisinizdir.

Babaya karşı saygı ya menfaat ya korku duygusundan geliyor.

İyi bir ad ve iyi bir öğüt, babanızın size verebileceği tek şeydir.

İnsan, babasına borçlu olduğu saygıyı ancak baba olduğu zaman duyar.

Bir baba yüz öğretmene bedeldir.

Bir baba, yüz evlada bakar da yüz evlat bir babaya bakamaz.

Maddi manevi çok ihsanlara kavuşmama sebep anne babamın duasıdır.

Anne babanızı takdir edin çünkü bu onlarsız korkunç ve kafa karıştırıcı bir dünya.

Ah,bütün çocuklar annelerini babalarını severler.

İnsanlar benim kendim ve para için oynadığımı söylüyor. Oysaki ben, babam benimle gurur duysun diye oynuyorum.

Bir adam babasının belki de haklı olabileceğini anladığında, onun yanlış olduğunu düşünen bir oğula sahip demektir.

Sizin hiç babanız öldü mü? Benim bir kere öldü kör oldum.. Yıkadılar aldılar götürdüler, babamdan ummazdım bunu kör oldum!

Babam derdi ki hep; Oğlum ne yap, ne et; elalemi bize güldürme.

Bir araba kazasında öleceksem şoförü babam olsun isterim.

Evet, 7 yaşındaydım. Ben mahkeme tarafından babaya verildim. Annem yalnızdı çünkü. “İstediğim gibi bakamam ben” demiş. Babaanne de evde var diye mahkeme babaya vermiş. Babaannemle dedem baktı bana. Annemi çok az görebildim. Aralarındaki kavgadan kaynaklanan problemlerden de çok etkilendim. Babam müzisyendi, onunla gezdim.

Babamın ölümünden sonra annemin kendini kolayca toparlaması, içimi ona karşı gizli bir kırgınlıkla doldurmuştu. Annemin babamı hiç sevmemiş olduğunu düşündüm, babam hiçbir kadının yüreğine yerleşemediği için hiçbir gerçeğin içine girememişti, bu nedenle de sonsuza dek yaşamın kenarında kalmaya, yarı gerçek bölgelerde, varolmanın kıyılarında dolaşmaya mahkum olmuştu.

Yakup Ağa kafir kızlarından güzellikte emsalsiz bir dilberi beğenip, nikah edip helalliğine aldı. Zevcesi ile bir nice zaman dirlik içerisinde yaşadı. Dört oğulları oldu. Adlarını İshak, Oruç, Hızır ve İlyas kodu. İşte bu Yakup Ağa benim babam olup oğullarının üçüncüsü idim.

Kale muhafızlarının içinde Selanik yakınlarındaki Vardar Yenicesinden, Yakup Ağa da vardı. Yiğit dilaver bir er idi. Bir sipahinin oğlu idi. Bahadırlığı ile akranı gençler arasında mümtaz idi. Kafirden ilk kızı alan bu Yakup Ağa oldu.

Babanın, misafirin ve mazlumun duaları geri çevrilmez.