#algı

Umut gerçeğin çıplaklığını gizlemek adına doğal bir perdedir.

Sadece normal insanlar çok iyi tanımadığın insanlar.

İki kişinin aynı şeyi yapması, aynı şey değildir; ama aynı şeyi yapmasalar da, yaptıkları aynı şey olabilir.

Bilinen şeyler vardır; bilinmeyen şeyler vardır.. Bir de bunların tam ortasında algı kapıları vardır.

Eğer algı kapıları temizlenseydi her şey insana olduğu gibi görünürdü.

Net bir şekilde görebilmek için nasıl gözlerin düzeltilmesi gerekiyorsa, anlamak için de zihnin düzeltilmesi gerekir.

Tüm ışığın kaynağı gözün içindedir.

Eşitsizlik, toplumdaki genel kural olduğunda, büyük eşitsizlikler hiç dikkati çekmez. Ancak her şey aşağı yukarı birbirinin dengi olmaya başladığında, en ufacık farklılıklar bile göze çarpar.

Önemli olan baktığın şey değil, baktığın şeyin sende neler uyandırdığı.

Aristoteles "bir duyuyu kaybedenin bir dünyayı kaybettiği"ni söyler.

Seni kandırmadım, mon ami. Daha çok, senin kendini kandırmana izin verdim.

Ayna daima gerçeği gösterir, ancak herkes ona farklı bir açıdan bakar.

Gözlerinizle görmek her zaman doğruyu görmek değildi.

Gözler bazen görülmesi isteneni görürler.

Köpekleri sevip, inekleri yememizin nedeni, köpeklerin ve ineklerin temel anlamda birbirinden farklı olması değil -inekler de tıpkı köpekler gibi hislere, tercihlere ve farkındalığa sahiptirler- bizim onları algılayışımızdaki farklılıktır.

Dünyayı anlama ve algılama biçimimizi artık kitle iletişim araçları belirliyor. Hayatın gerçeklerini ekranlara yansıdığı kadarıyla ve yansıtılış şekliyle kavrar olduk.