#algı

Batıl inançlarında putperestler, Elementleri bile idraki olan bir şeymiş gibi görüyorlar!.. Onların hâlâ putları Vayu'ya inançları var.

Zaman, yalnızca ebedi süre boyunca seyahat ederken bilinç durumlarımızın ardışıklığı tarafından üretilen bir yanılsamadır.

Evrendeki her şey, tüm krallıkları boyunca bilinçlidir: yani, kendi türünde ve kendi algı düzleminde bir bilince sahiptir.

Gerçek inkar edilemeyecek kadar ortada olduğunda ise "tesadüf" olağan cevaptır.

Zihin bir ayna gibidir; Yansıtırken tozlanır.

Meleklerin hepsi birbirine benziyor.

Her dahi insan dünyayı hemcinslerinden farklı bir açıdan görür.

İyimserliğin en çok geliştiği yer akıl hastanesidir.

Kulaklıklarımı çıkardığımda sessizlik yeniden üzerime çullandı. Sessizlik kulaklarla duyulabilen bir şey. Bunu da yeni öğreniyordum.

Farkında olmak için uğraştığımız şeyler ile gerçekten farkında olduğumuz şeyler arasında derin bir uçurum var.

Ancak bir insan için normal olan mesafenin bir diğeri için fazla uzak kaldığı durumlar da vardır.

Gece yarısından sonra zamanın kendine özgü bir akışı vardır, ona karşı koyamazsınız.

Sessizlik kulaklarla duyulabilen bir şey. Bunu da yeni öğreniyordum.

Gece yarısından sonra zamanın kendine özgü bir akışı vardır.

Bir seyi ANLAMAKLA bir şeyi GORMEK farklı şeylerdi.

Her zaman sadece tek bir gerçeklik vardır.

Sevilenin yanlışı görünmez, sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır.

Yaşamın özüne ulaştığında, her şeyde güzellik bulursun. Hatta güzelliği görmezden gelen gözlerde bile.

Gözleri geceyle sınırlanmış ve gündüzleri kör bakan baykuş, aydınlığın gizeminden peçeyi kaldıramaz.

Bir gün, güzellik ve çirkinlik bir deniz kıyısında karşılaştılar ve dediler, 'haydi denize girelim.' Giysilerini çıkartıp suda yüzdüler. Bir süre sonra, çirkinlik kıyıya dönüp, güzelliğin giysilerine büründü ve yoluna gitti. Güzellik de denizden çıktı, kendi giysilerini bulamadı; ama çıplak olmak utandırıyordu onu, çaresiz çirkinliğin giysilerine büründü ve yoluna devam etti güzellik. O gün bugündür, erkekler ve kadınlar onları birbirine karıştırır. Ancak içlerinden güzelliğin yüzünü önceden görmüş kimileri vardır ki, giysilerine bakmaksızın tanırlar onu. Ve yine çirkinliğin yüzünü bilen kimileri vardır ki, gözlerinden tanırlar çirkinliği.

Anlayışlı olan beni anlayışlı, aptal olan ise aptal bulur. Bence ikisi de haklıdır.

Yalnız açığa çıkan ışığı görebiliyorsan, Yalnız söylenen sesi duyabiliyorsan, Ne görebiliyorsun, Ne duyabiliyorsun.

Belki de hayat yanlış anlayınca güzeldi. Sadece yanlış anlayınca. Ama her şeyi...

Ve bazen, gördüm ben, insanın, gördüğünü sandığı o şeyi...