#alçakgönüllülük

Kendi kitaplarından bahseden bir yazar, kendi çocuklarından bahseden bir anne kadar kötüdür.

Ben yaşarken kendime sanatçı diyemem, çok ayıptır. Ancak on, yirmi, kırk yıl sonra diyebilirler.

Yüksekliği istedim, onu alçak gönüllülükte buldum.

Dilde söylenmesi ve yerinde kullanılması en güç kelime ben’dir.

Tepenin dibinde dikilirken insan kendisini ufacık hissediyor.

Kızım, bu câmîyi yaptırırken sırtımda taş taşıdım!. Bu makâmı elde etmemin sebebi budur!

Her zaman çok emin bulundum — çok emin… Ancak şimdi çok fazla alçak gönüllüyüm ve bir çocuk gibi diyorum ki: Bilmiyorum…

Kendine bir ağırlık veren kimsenin hiçbir ağırlığı yoktur.

Kendine bir ağırlık veren kimsenin hiçbir ağırlığı yoktur.

Kendine bir ağırlık veren kimsenin hiçbir ağırlığı yoktur.

Zekam bana değil, dünyaya aittir.