#acımasızlık

Kadın olmak zor bu kadar acımasızlık sürerken.

Bu soğuk sokaklarda sevgi yok, acıma yok ve arkadaş yok.

Aşçı olduğunu tahmin ettiğim bir adam, uzun metal bir maşayla uzun tüylü bir kediyi kafesinden hızla çekip alıyor ve apar topar mutfağa sokuyor... Kedi pençe atıp acı acı haykırırken, aşçı hayvana demir çubukla vuruyor. Artık daha çok pençe atıp, daha çok feryat eden hayvan, aniden kaynar su dolu bir küvete daldırılıp on saniye kadar orada tutuluyor. Çıkarılır çıkarılmaz ve hâlâ canlı haldeyken, aşçı bir hamlede hayvanın derisini başından kuyruğuna kadar sıyırıp alıyor. Sonra da şok halindeki hayvanı geniş taş bir teknenin içine atıyor ve kedinin donuk ve camsı gözlerle ağır ağır yutkunuşunu izliyoruz, ta ki son nefesini verip de boğuluncaya dek... Yemek servis edildiğinde, müşteriler aşçıya teşekkürler edip onu iltifatlara boğarak iştahla tabaklarındakini yiyorlar.

Sen yalan içinde yaşıyorsun, ben hakikatte iddiası, bir insanın ötekine söyleyebileceği en acımasız sözdür.

Teknoloji hareketleri kesin ve acımasız yapıyor. Bununla birlikte insanları da.

Korku insanı acımasız yapar.

Bir erkek hiç bir zaman bir kadın kadar acımasız olamaz.

Sinekler neyse yaramaz oğlanlara, biz de oyuz tanrılara. Öldürüyorlar bizi zevkleri için.

Hayvanlara karşı acımasız olan, iyi bir insan olamaz.

Kadın olmak zor bu kadar acımasızlık sürerken.

Ya çocuklar? Çocuklara 12 saat çalışma! Gözün çıksın yoksulluk!

Gerçek acımasızdır. Her an karşına çıkar. Hiç beklemediğin şekilde, sana ne olduğunu gösterir. Bu da oldukça rahatsız eder.

Düşene gülen acıyandan çok bulunur.

Acımasız olan güçsüz olandır. Sevecenliği yalnızca güçlü olandan bekleyebiliriz.

Beni bir at arabasının altına doğru sürükleyip atın kuyruğuna bağladılar. Ben kendimi kurtarmaya çalışana kadar kişneyip şaha kalkan atın birkaç çiftesini yemiştim bile.

İnsanın acımasız, saldırgan, kötü yanlarını serinkanlılıkla gözledi ve şiddetin şiirini yazdı.

Karnı aç olan hiçbir canavar, parçalayacağı ava acımaz.

Çocuk denilen insan fidanında merhametin pek kıt olduğunu veya hiç olmadığını o zaman anladım.

Bizim problemimiz dünyanın her tarafında insanların sefalete, açlığa, aptallığa, ve savaşa, ve acımasızlığa karşı itaatkarlığı.

Boşluk daima aramızda, zaman ise bir hastalık gibi bize bağlı. Ancak zaman boşluktan daha acımasız.Boşluğun içinde ölü bir şey var, zamanın içindeyse öldüren bir şey.

Bazen bana sorarlar: insanlara yapılan bunca acımasızlık varken neden paranın ve zamanının çoğunu hayvanlara karşı merhametli olmayı anlatmak için harcıyorsun, ben de cevaplarım: olayın köküne iniyorum.

Acımasız toplum tüm acımasızlığını kadına yöneltiyordu. Gelenekler her yönden onu bastırıyordu.

Gerçekte ölümün başka bir adı olan zaman, çeliği bile sinsi sinsi kemiren acımasız bir kurttu.

Bu dünya gösterildiği kadar kolay değildir. Zor bir yerdir ve insanlar incinir. Acımasızlığı ve kazanmak için ezip geçme arzusunu gerektirir. Pek çok kişinin hamuru bunun için uygun değildir.