Tacitus

Kanunların sayısı ne kadar fazla ise yolsuzluk o kadar fazla olur.

Savaşın çeşitli cilveleri arasında en şaşılacak olanı şudur: Başarıyı herkes kendinden bildiği halde, yenilmenin suçu yalnız komutanın sırtına yükletilir.

Şan an ve şeref arzusu en iyi bir insanı bile her hangi bir tutkudan daha fazla bir süre düşüncelerinden ayıramaz.

Şan ve şeref arzusu en iyi bir insanı bile herhangi bir tutkudan daha fazla bir süre düşüncelerinden ayıramaz.

İnsanlar iyilikten çok yaralara karşılık verirler. Çünkü minnettarlık yüktür, intikam ise zevktir.

Başarıyı herkes kendinden biIdiği haIde, yenilmenin suçu yaInız komutanın sırtına yükIetiIir.

Çok kere iyi insanlar bile kendilerini şöhret merakından kurtaramazlar.

İnsan kafası öyledir ki, kendisine karanlık gelene daha kolay inanır.

Evlilik hayatında iyi bir kadın, iyi bir kocadan fazla takdire layıktır.

İncittiği insandan nefret etmek, insan doğasının bir parçasıdır.

İnsan, doğası gereği kime zarar vermişse ondan nefret eder.

Devlet ne kadar yozlaşmışsa, o kadar çok kanun olur.

Güce duyulan arzu, tüm tutkuların en aşikar olanıdır.

Uyduruyorlar, sonra da uydurduklarına inanıyorlar.

Kanunların çok olduğu yerde devlet daha yozlaşır.

Bir devIetin yıkıIışıyIa birIikte yasaIarı da çoğaIır.

Şereli bir ölüm şerefsiz bir ömürden daha iyidir.

Doğa, dilsiz hayvanlara bile özgürlük vermişir.

İnsanlar iyilikten çok yaralara karşılık verirler.

İnsanlar, anlamadıklarına daha çok inanırlar.

En cesur kişiler bile, ani şeylerden korkarlar.

İyi şans yüzünden mahvolanlar da vardır.

Gerçek iyilikler, ancak güzel erdemlerdir.

İnsan, doğası gereği baskıya karşı gelir.