R. D. Laing

Kimse soğuk algınlığı sahibi olur gibi şizofreni sahibi olmaz.

Belki de erkekler ve kadınlar birbirlerini adına aşk dediğimiz gülünçlükle değil sadelikle ve samimiyetle sevmek için doğmuşlardı.

Amos'ta kıtlığın olacağı bir zamanın geleceği, bunun ne yiyecek ne su, sadece Tanrı'nın sözlerini işitme kıtlığı olacağı kehaneti vardır. Bu halihazırda gelmiştir, içinde bulunduğumuz çağdır.

Biz karanlık bir çağda yaşıyoruz. Dışarıdaki karanlık bir günahkarlık halidir. İçteki nurdan uzaklaşma... Seküler psikoterapist şaşıya yol gösteren kör rolündedir.

Çok azımız onun kaybolduğu bölgeyi çok azımız ona nasıl ulaşacağımızı biliriz, iç dünyaları kayalıklara oturmuş nice şair yazar ve insan... Ne bir ses ne bir hatıra ne bir yüz... Belki enkazın parçaların dışında.

Şimdi şizofreni kelimesinin köken olarak ilk anlamını verebiliriz; kalbi kırık.

Delilik her zaman kişiliğin çökmesi olarak anlaşılmak zorunda değil. Bir büyük atılım olarak da düşünülebilir. Tutsaklık ve varoluşçu ölüm olduğu kadar, özgürleşme ve yeniden doğuşun da tohumlarını taşıyor olabilir..

Halihazırda yaşama biçimi olan yabancılaşma insanın insana uyguladığı insafsız bir şiddetle gerçekleşmektedir.

Şizofreni diye bir durum yoktur fakat etiket toplum bir gerçekliktir ve toplumsal gerçek politik bir olaydır.

Oyun oynuyorlar, oynamıyor gibi oynuyorlar, oyunlarını oynamam gerek yoksa aralarına almazlar beni oyunu oynamalıyım, oyun oynandığını fark etmeden.

Biz onu varoluş tablosundan bir sürgün olarak biliriz. Düştüğü boşluktan bize haber veren bir yabancı.

Şizofreni çaresizlik anlaşılmadan anlaşılamaz.

Mistiklerle şizofrenler kendilerini aynı okyanusta bulurlar ama mistikler yüzerken şizofrenler batar.

İstisnası olmaksızın şizofreni dediğimiz yaşantı yaşanamaz bir durumda yaşamak için icat edilmiş özel bir stratejidir.

Delilik, akıl sağlığı bozuk bir dünyaya ayak uydurabilmek için yapılmış akılcı bir hamledir.