Paracelsus

İnsanı anlamanın yolu tıp biliminden geçer; insan vücudundaki doğa güçlerini öğrenen bir doktor, bunları makrokosmosta yani doğada yeniden bulacaktır; bu şekilde doğayı insana yararlı ve zararlı öğeleriyle tanımış olacaktır.

Hiçbir şey bilmeyen, hiçbir şeyi sevemez. Hiçbir şey yapamayan, hiçbir şeyden anlamaz. Hiçbir şeyden anlamayan insan değersizdir. Oysa anlayan biri, Hem sever, hem fark eder, hem de görür.

İnsanoğlunun arkadaşlarını ve onları kuşatan durumları görmesini sağlayacak bir gücü vardır, isterse bu kişiler o anda ondan binlerce kilometre ötede olsunlar.

İyileştirme sanatı doktordan gelmez, doğadan gelir. Bundan dolayı, doktor doğadan yola çıkmalı ve açık fikirli olmalıdır.

Eğer çürümüş fermantasyonun sırlarını öğrenmeyecekseniz,fizikçi olmayı hak etmiyorsunuz demektir.

Vicdani algının gücünden yoksun insanlar, dıştan görülmeyen hiçbir şeyi fark edemezler.

Bütün meyvaların çileklerle olgunlaştığını sanan kişi, üzümleri hiç tanımıyor demektir.

Zehir her şeyin içinde vardır. Hiçbir şey onsuz olamaz. Zehiri zehir yapan ise dozajıdır.

Hasta bir organa ancak onun kendisinden yapılmış bir madde ile yardım edilebilir.

Her madde zehirdir. Zehir olmayan madde yoktur; zehir ile ilacı ayıran dozdur.

Doktor hasta üzerinde herhangi bir ilaçtan daha güçlü bir etkiye sahip olabilir.

Hiçbir şey tek başına tamamen zararlı ya da tamamen faydalı değildir.

Bir şeyde ne kadar çok bilgi varsa, o kadar büyük sevgi vardır.

Anlayan biri, Hem sever, hem fark eder, hem de görür.

Düşünceler özgürdür ve hiçbir kurala tabi değildir.

Kendisinin efendisi olan, başkasının kölesi olmaz.

Kendine yeten başkasından medet ummasın.

Sevginin olmadığı yerde, sanat da olmaz.

Bir ilacın en yüksek derecesi sevgidir.

Her şey zehirdir. Mühim olan dozdur.

Korkulacak tek düşman kendimiz.

Tüm dünya bir eczanedir.