Nâzım Hikmet

Yeni meydanlar açılmış uzaktaki şehrimde.

Biz başka severdik. O yüzden başka sevemedik.

İnsan birisiyle yaşlanmalı, birisi yüzünden değil.

Pamuk gibiydi bembeyazdı ekmek.

Benim idealimdeki rejim olsa, ben de seni astırırdım. Sonra da darağacının altına oturup hüngür hüngür ağlardım!

Memleketimi seviyorum: Çınarlarında kolan vurdum, hapishanelerinde yattım. Hiçbir şey gidermez iç sıkıntımı memleketimin şarkıları ve tütünü gibi.

Memleketim: Bedreddin, Sinan, Yunus Emre ve Sakarya, kurşun kubbeler ve fabrika bacaları benim o kendi kendinden bile gizleyerek sarkık bıyıkları altından gülen halkımın eseridir.

Geçtim putların ormanından baltalayarak, ne de kolay yıkılıyorlardı.

Kelebek misalidir aşk; anlamayana ömrü günlük, anlayana bir ömürlük!

Memleketimden uzakta, memleketimi düşünüyorum.

Benim oğlan dünyaya geldiği zaman, çocuklar doğdu Kore'de, sarı ay çiçeğine benziyorlardı. Makartır kesti onları, gittiler ana sütüne bile doymadan...

Tiyatro oyunlarımı bir çok dilde ve ülkede, ve büyük tiyatrolarda dinlemiş durumdayım. Ve bugün ilk olarak bir oyunumu Esperanto dilinde duyuyorum. Kendimi siz amatör oyuncuların arasında olduğum kadar başka hiç bir yerde bu kadar duygusal hissetmemiştim. Esperanto’nun çok müziksel bir dil olduğunu düşünüyorum. Onun bir dünya dili olup olamayacağını bilemiyorum ve bu kısım da beni çok ilgilendirmiyor: bu belki oldukça uzun bir süre sonra gerçekleşebilir. Beni ilgilendiren asıl şey, bu fikir için savaş veren insanların şimdiden var olduğudur. Ebeveynlerin çocuklarına bu dili öğretmelerini tavsiye ediyorum. Eğer daha genç olsaydım ben de öğrenmeye çalışırdım. Bu savaşınızda sizlere başarılar diliyorum.

Nabzını boşlukta sayan bir gece...

İki şey var; ancak ölümle unutulur, anamızın yüzüyle şehrimizin yüzü.

İçimde mis kokulu kızıl bir gül gibi duruyor zaman.

Gökyüzünü başımın üstünde görmek bana yasak.

İnsanların kanatları yok, insanların kanatları yüreklerinde.

Mesele esir düşmekte değil, teslim olmamakta bütün mesele...

Sen yanmasan, ben yanmasam, biz yanmasak nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?

Ve gayrisi mesela benim on sene yatmam Laf-ı güzaftır.

Matematik, sibernetik, fizik, müzik, tüm bunlar, eninde sonunda, sadece, insanlar şiir okumayı öğrensinler ve anlasınlar diye gereklidir.

ya defolup gideceksiniz, ya denize dökecekler sizi. ne halt edeyim? deme Ahmet, teslim ol.