Madame Roland

Hiciv için bir düşkünlük, başkalarını rahatsız etmekten memnun olan bir zihne işaret eder; Kendi adıma, sinek öldürmekte asla eğlence bulamadım.

Güçlü sarsılmalar olmaksızın, yozlaşmaların ortasından özgürlüğe yükselmek imkansızdır. Bunlar ciddi bir hastalığın sıhhatli krizleridir.

Kendini çalıştırmayı bilen insanlar her zaman boş zamanları bulurken, hiçbir şey yapmayanlar sonsuza kadar acele eder.

Aptallığın başlıca görüntüleri şunlardır; sebepsiz darılmak, lüzumsuz konuşmak, tanımadan güvenmek.

İnsanlıktan zevk alan, adaleti öven, dalkavuklarını hor gören ve gerçeğe saygı duyan akıllılar içindir.

Zayıflar fikirler karşısında titrer, aptallar ona meydan okur, bilgeler yargılar, hünerliler yönlendirir.

Özgürlük için ölmezsek, yakında onun için ağlamaktan başka yapacak bir şeyimiz kalmayacak.

Adaletsizliğe boyun eğmekten çok, adaletsizliğe kaçmak bana daha fazla zahmete mal olurdu.

Yolsuzlukların ortasından güçlü sarsıntılar olmadan özgürlüğe yükselmek mümkün değildir.

Derin neşe, dingin ve ölçülü bir duygudur, nadiren açık bir neşe içinde kendini gösterir.

Durup dururken darılmak, yersiz konuşmak, tanımadan güvenmek; doğru değildir.

Her zaman melankoliden özgür değildim; ama melankolinin bile çekiciliği vardı.

Can sıkıntısı, duygusuz kalplerin ve kaynakları olmayan zihinlerin hastalığıdır.

Erkekleri ne kadar çok görürsem, köpeklere o kadar hayran olurum.

Kötü mizahlarımızı sürdürmek için korkunç bir siyasi ateş içindeyiz.

Kurtlarla cılız uluma, eşeklerle anırma ve koyunlarla meleme.

Herkes mutluluktan bahseder ama pek az kimse bilir onu.

Yiğitliği harekete geçiren güdü aşk değil bencilliktir.

Ey Özgürlük! Özgürlük! Adınıza ne suçlar işleniyor!