Hannah Arendt

Kötülüklerin çoğu hiçbir zaman iyilik ve kötülük hakkında kafa yormamış insanların işidir.

Bence önce insan, daha sonra uyruk olmalı ve yasaya değil adalete saygıyı esas almalıyız.

İnsanın kendine saygısını yitirmeden aç kalması , kölelikte yediği ekmekten daha yeğdir.

Şiddetin mutlak hüküm sürdüğü yerde, her şey ve herkes sessiz kalmaya mahkûmdur.

İktidar ile şiddet birbirine karşıttır, iktidarın bitmeye başladığı yerde şiddet başlar.

İnsanların sonuçları düşünmeksizin çoğunluk görüşüne itaati insanın basitliğidir.

Şiddetle değişen bir dünya, ancak daha çok şiddetin var olduğu bir dünya olur.

Otoritenin en büyük düşmanı ve onu zayıflatmanın en kesin yolu, kahkahadır.

Devletler arasinda savaşın ortadan kalkması, iktidarin da sonunu getirir mi?

Herhangi birini yok saymak, onu kendi varlığından kuşku duymaya yöneltir.

Her zaman, bir genç kızken bile, ben de kendi bağımsızlığımı elimden aldım.

En radikal devrimciler bile devrimin ertesi günü muhafazakar olurlar.

Arap milliyetçilerinin Nazi sempatizanı olduğunu bilmeyen yoktu.

Hiçbir şey yaptıklarımızı düşünmekten daha önemli değildir.

Benim için önemli olan düşünme sürecinin kendisi.

Şiddet, iktidarın tehlikeye girdiği anda ortaya çıkar.

Herkesin suçlu olduğu yerde kimse suçlu değildir.

İyinin düşmanı kötü değil, düşünce yokluğudur.

İnsanlar, cezalandıramadıklarını affedemezler.

Düşünmeyen insanlar uyurgezerlere benzer.

Tanrı, dün­yayı, denizi ve çölü, atı, rüzgârları, kadını, kehribarı, balık­ları ve şarabı yaratarak ne anlatmak istedi?

İnsan zorunluluğa neden maruz kaldığını bilemediği takdirde, özgür olamaz ve kendisini zorunluluktan kurtarmaya çalışması da onu hiçbir zaman özgür kılmaz.