Frantz Fanon

Cezayir’deki sömürgeciliğin yıkılışında, çarşafın çok somut olarak algılanan bir tarihi, bir dinamizmi vardır. Bağımsızlık mücadelesinde çarşaf direniş mekanizmasıdır ve toplum içindeki kuvvetli değerini muhafaza eder.

Az gelişmiş ülkelerin devlet adamları, konuşmalarında normal olarak yok olması gereken bir saldırganlık ve öfke tonunu sürekli korur.

Kendimiz için ve insanlık için yeni bir başlangıç yapmalı yeni bir düşünce tarzı geliştirmeli ve yeni bir insan oluşturmaya çalışmalıyız.

İçlerine ustalıkla korku, aşağılık kompleksi, ürperiş, boyun eğiş, umutsuzluk, uşaklık aşılanmış milyonlarca insandan söz ediyorum.

Bir hükümet layık olduğu halk tipine sahiptir. Halklar da layık oldukları bir yönetime sahip olurlar.

Sömürgecisine itiraz edemeyen hep kardeşine düşman kesilir ve gücünü ona göstermeye çalışır.

Servetiniz, çevrenizdeki yoksulluğu görmenize engel olan bir zırh içine soktu sizi.

Kitlelerle konuşmadan önce iyice düşünün, kolayca coşkuya kapılırlar.

Ey benliğim! Hep soru soran bir insan olarak kal kaldığın yerde!

Önemli olan artık dünyanın bilinmesi değil, değiştirilmesidir.

Kendi bireysel temellerim üzerinde yükseliyorum ben.