François de La Rochefoucauld

İnsanların mutlulukları ya da mutsuzlukları, kaderin olduğu kadar da karakterlerinin eseridir.

İnsanların çoğu için teşekkür, sadece daha büyük yardımlar için gizli bir umuttur.

İnsanlar yaşlandıkça hem daha deli, hem daha bilge olurlar.

İnsan her yaşta çocuk gibidir. Başı daima sevgiden bir yastık arar.

İlk sevdiklerinde kadınlar, âşıklarını severler, ötekilerde ise sevdikleri aşktır.

İkiyüzlülük kötülüğün erdeme saygısıdır.

İkinci bir sevgi bulamazsak, birincisine uzun süre bağlı kalırız.

İçtenlik bir iç açılışıdır ve pek az kimsede bulunur. Daha çok görüleni, başkalarının güvenini kazanmak için kurnazca bir gizlilikten başka bir şey değildir.

Herkes kabahati belleğinde bulur ama kimse bundan dolayı kendisinin yanlış hüküm verdiğine inanmaz.

Güzel kadınlar için mücevher ne ise, yetenek için de yükseklik odur.

Güzel hareketleri övmek, bunlarda bir tür pay sahibi olmak gibidir.

Gerçek aşk bir hayalet gibidir. Herkes ondan bahseder ama gören çok azdır.

Evlenmenin iyisi olur ama kusursuzu olmaz.

En güzel hareketlerimiz bile, eğer onları oluşturan tüm nedenler herkesçe bilinmiş olsaydı, bize çoğu kez utanç verirdi.

En cömertçe verilen şey öğüttür.

Düzeltmek istemediğimiz kusurlarımızla övünmeye çalışırız.

Düşman isterseniz dostlarınızı geçmeye çalışınız. Dost isterseniz, bırakın, dostlarınız sizi geçsin.

Dünya üzerinde başarılı olabilmek için, başarılı gibi görünmemizi sağlayan her şeyi yaparız.

Dostların çoğu dostlukta, sofuların çoğu da sofuluktan adamı iğrendirirler.

Doğal görünmek isteği kadar doğallığa engel olan bir şey yoktur.

Dine sıkı sıkıya bağlı olmak isteyen çoktur ama alçakgönüllü olmaya kimse yanaşmaz.

Çapkınlıkta en az bulunan şey aşktır.

Ciddiyet, zihin eksikliklerini örtmek için icat edilmiş bir tavırdır.

Büyük kusurlara sahip olmak, ancak büyük adamların imtiyazıdır.