Alexis Carrel

Uzun ömür ancak gençliği uzatıyorsa arzu edilebilir, ihtiyarlığı uzatıyorsa arzu edilmez.

Uygarlığın gayesi, ilmin ve makinelerin ilerlemesi değil, insanın ilerlemesi olmalıdır.

Tasalar, sağlığı derin şekilde etkiler. Kendilerini tasalara karşı korumayı bilmeyen iş adamları genç yaşta ölürler.

Sevmesini bilene çok yakın olan, aklı ile anlamak isteyene de o kadar uzaktır, gizlidir.

Sade insanlar, Tanrı'ya güneşin harareti ve bir çiçeğin kokusu kadar tabii hissederler.

Önümüze çıkan yolların yalnız birini seçmek zarureti, bizi, diğer yolların götüreceği ülkeleri görmekten mahrum bırakır.

Kadınlar; doktor, avukat ya da öğretmen olmak için değil, kendi çocuklarını üstün nitelikli insanlar haline getirmek için yüksek eğitim görmelidirler.

Kadın yeniden doğal görevine getirilmelidir. Bu görev ise, yalnız çocuk yapmak değil, fakat aynı zamanda çocuklarını yetiştirmektir.

İnsanlık, hiçbir zaman büyük kalabalığın çabasından yeni bir şey elde etmemiştir. İnsanlığı ileriye doğru iten, birkaç kişinin tutkusu, zekalarının alevi ve onların bilim, iyilikseverlik ve güzellik ülküsü olmuştur.

İnsan, Tanrı'ya su ve hava kadar muhtaçtır.

İnsan ancak düştüğünü fark ederse ayağa kalkar.

Her yaşlı insan, boş yere sönüp gitmiş yetenekleriyle çevrilidir.

Her seçim, kuvvetlerimizin çoğunu yokluğa iter.

Her insan hayatı boyunca yorgunluk, gürültü, endişe yüzünden sinir bozukluklarına uğruyor. Modern sağlık, ömrü bir hayli uzatmışsa da hastalıkları yok etmekten uzaktır. Sadece onların mahiyetlerini değiştiriyor.

Her insan bir tarihtir ve başka hiç kimsenin tarihi ile aynı değildir.

Hayatın gayesi olmayınca eğlence bataklığına akıyor.

Görev büyük şey yapmak değil gerekeni yapmaktır.

Geri zekalı ile dahinin, yasalar karşısında eşit olmaması gerekir.

Gerçekte, atalarından büyük bir delilik yükü, akıl zayıflığı veya kanser miras almış olanlar evlenmemelidirler. Hiçbir insanın başka bir insanı felakete sürüklemeye hakkı yoktur. Kaderi felaket olan çocukları dünyaya getirmeye ise hiç hakkı yoktur.

Edison, felsefe ve din üzerindeki görüşlerini halka bildirmekte tereddüt etmiyordu. Ve halk da bu farklı konularda, onun öteki konularda olduğu kadar otoriter olduğunu sanarak sözlerini saygı ile karşılıyordu. İşte bu suretle, bilmedikleri şeyleri öğretmeye kalkışan büyük adamlar, insanlığın bir konuda ilerlemesine katkıda bulunurken diğer bir konuda ilerlemesini geciktiriyorlar.

Düşünce ve kararlarımız doğrudan doğruya ruh halimize bağlıdır.

Dünyanın hiçbir devresinde çağımızda olduğu kadar akıl hastaneleri dolup taşmamıştır.

Dua en yüksek ifadesini, zekanın karanlık gecesine doğru atılan bir aşk hamlesinde bulmaktadır.

Din ve ahlak duygularının zayıflaması, zekanın zayıflaması kadar tehlikelidir.