Ahmet Uluçay

Boş ver, diyorum. Çekemezsek çekemeyiz. Bu toplum bu öyküye layık değilmiş diye avuturuz kendimizi.

Bej renkli pantolonumun fermuarı bozuldu. Yolculukta en korktuğum şeydir bu... Ceketimi çıkarıp sürekli kucağımda tutup durdum, bozuk fermuarım görünmesin diye.

Bir kişiye kendime kanıtlamak için bile olsa, sinema yaparım. Değer!

Bir gün bir baktım, okula bir sinema geldi, resimler gımıldayıp duru vallahi.

Ben sinemayı intihar eder gibi yaptım! Bunu beceremediğim takdirde kendi içimde de saygımı yitirecektim.

Baba beni bağışla, sinemacı olmaya kesin kararlıyım.

Adam gibi bir ülkede yaşamış olsaydım, şimdiye kadar her biri uluslararası sayısız ödül sahibi beş filmim olacaktı. Tam beş film. En az beş film. Oysa hırsızlığın servet, namussuzluğun ödül, başarının ceza olduğu bir garip ülke burası. İki eliyle önündekini doğrultamayanların yönettiği bir ülke. Ağzımı bozmadan kalkıp senaryomu bitirmeliyim.