Abdülkâdir Geylânî

Dünya nefslerin, ahiret kalplerin, Allah ise sırların sevgilisidir.

Dünya hikmettir, ahiret ise kudret. Hikmet alet ve sebeplere ihtiyaç duyar, kudret ise duymaz.

Derdi de yaratan O’dur, devayı da. O kendisini öğretmek için belâya mübtela kılar. Böylece hem belâ verebileceğini, hem de bunu kaldırabileceğini gösterir.

Dünya herkesi boğacak kadar engin bir denizdir.

Dünya bir topluluğa, ahiret bir topluluğa sahip, Hak (c.c.) da bütün toplulukların sahibidir..

Bâtın bilgisi, seninle Rabbin arasındaki ışıktır.

Bidâyet sıkıntıdır, nihâyet ise sükûn.

Bidâyetin zorluklarına sabrederseniz nihayetin rahatı size ulaşır.

Bir şeyi hatırlamak Allah’ı unutturuyorsa, o şey o kişi için uğursuzdur.

Belâlar kula Cenab-ı Hakk’ın kapısını çalmayı öğretir.

Bu işin başı Allah’tan başka ilah olmadığına şehadet etmek, son noktası ise bütün nesneler ve davranışların birbirinin aynı olmasıdır.

Bu ilim [tasavvuf ilmi], kitap sayfalarından değil, Allah erlerinin ağzından alınır.

Bilgi hayat, bilgisizlik ölümdür.

Büyük âlimlere tâbi olunuz; bidat yoluna, dinde olmayıp, sonradan çıkarılan şeylere sapmayınız. İtaat ediniz, muhalefet etmeyiniz. Sabrediniz, sızlanmayınız. Sabit kalınız, ayrılıp dağılmayınız. Bekleyiniz, ümit kesmeyiniz. Özünüzü günahtan temizleyiniz, kirletmeyiniz. Hele Rabbinizin kapısından hiç ayrılmayınız.

Ârif hem dünyada, hem de ahirette yabancıdır.

Ârif, Allah’a her an bir öncekine göre daha yakındır.

Ahireti isteyene dünyada zühd gerekir; Allah’ı isteyene ise ahirette zühd gerekir.

Amelinin karşılığında ödüllendirilmeyi bekleyen, muhlis değildir.

Ademoğlunun başına gelen her türlü belâ, Rabbinden şikayet etmesi yüzündendir.

Akıllı kimse ölümü düşünen ve kaderin getirdiğine razı olandır.

Akıllı kişi, işlerin başlangıcına değil, sonucuna bakar.

Allah’ın takdirini O’nun aleyhine delil yapmayın; çalışın, çabalayın.

Allah’ı tanıyan O’nu sever. O’nu seven O’na uyar.

Allah Teâlâ rızıkların taksimini bitirmiştir. Rızıkta zerre miktarı artma ve eksilme olmayacaktır.