Zengin bir adamın toprakları bol ürün verdi. Adam kendi kendine, ‘Ne yapacağım? Ürünlerimi koyacak yerim yok’ diye düşündü. Sonra, ‘Şöyle yapacağım’ dedi. ‘Ambarlarımı yıkıp daha büyüklerini yapacağım, bütün tahıllarımı ve mallarımı oraya yığacağım. Kendime, ey canım, yıllarca yetecek kadar bol malın var. Rahatına bak, ye, iç, yaşamın tadını çıkar diyeceğim.’ Ama Tanrı ona, ‘Ey akılsız!’ dedi. ‘Bu gece canın senden istenecek. Biriktirdiğin bu şeyler kime kalacak?’ Kendisi için servet biriktiren, ama Tanrı katında zengin olmayan kişinin sonu böyle olur.

Keşfettim ki ne kadar çok çalışırsam, şansım o kadar açılıyor.

Dehanın %1 ilham ve %99 terdir.

Sıkı bir çalışmanın yerini hiçbir şey alamaz.

Büyük bir servet, büyük bir köleliktir.

Zengin bir kalp yoksa servet çirkin bir dilencidir.

Zenginlerin refahı fakirin sefaleti ile dengelenecekse bu gasba son vermek emeğin hem hakkı hem de ödevi.

Çalışmanın acılığı, kişiye haddini bildirmesidir.

Kuzum, ayıp mı çalışmak, günah mı yük taşımak? Ayıp: Dilencilik, işlerken el, yürürken ayak.

Üretken olan tek başına emektir: zenginlik yaratır ve bununla birlikte insanın içe doğru çiçek açmasının temellerini atar.

Zenginlerin servetlerini oylamanıza izin vereceğine asla aldanmayın.

Gerçek mutluluk, gün için doğru miktarda çalışmadan gelir.

Hiç kimse başarı merdivenini elleri cebinde tırmanmamıştır.

Dolaşım aracı yalnızca emek verenler tarafından verildiğinden, birdenbire tüm zenginlik ve tüm güçle donatılacaklardı; ve çalışmayanlar, şimdi çok zengin olsalar da, birdenbire yoksul ve güçsüz olacaklardı.

Uygarlığın temelini canlı tutabilmek için kimse ondan daha çok çalışmamıştır.

Paranızı hâlâ sayabiliyorsanız, gerçekten zengin değilsiniz demektir.

Bilgelik servetin üstesinden gelir.

Çalışmak yaşadıklarımızdan çok daha fazlasıdır, o bize yaşamın kendisini verir.

Toprağın neresini kazarsan kaz bir define bulacaksın. Ancak bir çiftçinin inancıyla kazmalısın.

Çalışmadan geçinenler bizden değildir.