Aptallıklarının farkına varanlar gerçek aptal değildir.

Zeki adamlar söyleyecek bir şeyleri olduğu için konuşurlar. Aptallar, konuşmaları gerektiği için.

Zeki insan, kendisini kendi aptallığından koruyarak yaşar; aptallığını, ortaya çıkar çıkmaz anlar ve onu yok etmeye çalışır; oysa aptal insan, kendi aptallığına, koşulsuz olarak, büyülenmişçesine teslim olur.

Zeki, başkalarını bilendir; kendini bilen ise akıllıdır.

Akıllı olmanın avantajı şudur ki, insan istediğinde kendini aptal da yapabilir. Bunun tersiyse oldukça zordur.

Zekamız ne kadar fazlaysa, ondan o kadar az tatmin oluyoruz.

Her insan günün en az beş dakikasını aptallık yaparak geçirir. Akıllılık, bunu aşabilmektir.

Aptallığı nasıl önleyeceğinizi bildiğinizde araba kullanmayı öğreneceksiniz!

Tembel bir aptal sevimli olabilir, çalışkan bir aptal ise tehlikeli ve ürkütücüdür.

Kibir, aptallığın daniskasıdır. Kibirli insanlar, bana gülünç geliyor. Aptal geliyor. Herkes gibi, bir gün sen de toprak olacaksın kardeşim. Zeki insan kibirli olamaz, mümkün değil!

Akıllılar dövüşmeden kazanırlar, cahiller kazanmak için dövüşürler.

Deli deliliğinde diretirse, bilge olur çıkar.

Aptallar dünyanın tüm bilgelikleri ile alay ederler.

Ancak aptallar mutlu oldukları için sevinirler!

Dikkat, aklın en büyük çocuğudur.

İnsan kendine özgü şekilde olağandışı bir yaratıktır. Ateşi keşfetti, şehirler inşa etti, muhteşem şiirler yazdı, dünyaya çeşitli yorumlar getirdi, mitolojik imgeler yarattı. Ama aynı zamanda hemcinslerine savaş açmaktan, çevresini yok etmek gibi yanılgılara düşmekten bir türlü vazgeçmedi. Terazinin bir kefesine yüksek zihinsel meziyeti, öbür kefesine aptallığı koyduğunuzda neredeyse dengede kalır.

Yetişkin çocukların akıllı yaratıklar olduğunu unutmayın.

Dünya ne bilge ne de adildir, ancak tüm aptallıklarını ve adaletsizliklerini son derece duygusal olmakla telafi eder.

Mantıksal sonuçlar, aptalların korkulukları ve bilge adamların işaretçileridir.

Akıl dikkatten gelir.