Aklım, kendine mezar kazabileceğin kadar derin.

Ben gücümü silahlardan almam. Ben gücümü kitaplardan ve düşünmekten alırım.

Zihinsel bir çalışmaya başlayacaksak herkes tarafından terk edilmiş ve yalnız olmalıyız!

Yalnız olmasam da kendimle başbaşayım..

Zekâ, bir ahlak kategorisidir.

Düşünceler olmasaydı, insan yalnız olurdu.

Yazgı gaddardır, insanlar ise acınası. Bu nitelikteki bir dünya içinde, bizzat kendinde çok şeye sahip olan kişi tıpkı kar ve buzla kaplı aralık gecesinde yılbaşı için donatılmış aydınlık, sıcak keyifli bir odaya benzer. Buna göre üstün bir bireysellik, özellikle de pek çok zeka ile donanmış olmak kuşkusuz yeryüzündeki bahtların en iyisidir.

Yalnızlık bütün olağanüstü kafaların yazgısıdır, onlar bu yalnızlıktan zaman zaman yakınsalar da ehveni şer olarak hep onu seçeceklerdir.

Bir insanın kendine ait olan, onu yalnızlığa giderken eşlik eden ve kimsenin ona verip ve kimsenin ondan alamayacağı ŞEY: Bu, sahip olduğu her şeyden veya onun başkasının gözünde ne olduğundan çok daha esaslıdır.

Soylu düşüncelerin eşlik ettiği adamlar hiçbir zaman yanlız değildir.

Yalnız insanların kendi içinde başlayıp biten eğlenceleri vardır.

Sen yalnız düşün!

Akıl ve zekanın ne olduğunu çok araştırdım. Nihayet bunun düşünceli cür'etten başka bir şey olmadığını anladım.

Hep yapılacak ya da düşünülecek bir şeyler vardır, insan yalnız oturuyorsa.

Şüphe zekanın isimlerinden biridir.

Kendi ölümümü düşünüyorum, kusursuz ölümümü, gömülecek kül kasesi ve gözyaşı olmayan.

Bilge bir adamın en az yalnız olduğu zaman, tek başına kaldığı zamandır: Ünlü matematikçi Arşimed de önüne koyduğu problemleri çözmeye o denli yoğunlaşmış ki, kendisini öldürmeye gelen askerleri duymamış bile.

Bilge bir insanın en az yalnız olduğu zaman, tek başına kaldığı zamandır...

Yalnızlık en büyük servettir.

Gene kafamda bir sürü eksiler, artılar. İçimde gecelerin kahrı. Yalnız ben ağlarım, ağlamaz martılar...