Öğretmenlik her şeyden evvel bir Tanrı sanatıdır.

Mesleki eğitimden önce ‘insanlaşma eğitimi’ verilmeli.

Eyledim, Halep ile Şam'ı ilmi talep Meğer ilim hiç imiş, illa edep illa edep.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin;
Şerefini 5 paralık etmezdi seçimlerin..

Her şeyden önce insan olunmalı; ondan sonra doktor.

Onur kazanılmamalı, sadece kaybetmemek yeter.

Ana baba evladını yeryüzüne getirir, hoca onu gökyüzüne çıkarır.

Bir toplumun değeri, okumuşlarıyla değil, ancak okuyanlarıyla artar.

İlmin değeri de diğer mumların kendisinden ışık aldığı enerji kaynağına benzer.

Kadının zihni onun güzelliğine tercih edilmedikçe, düzgün bir eğitim sistemi de asla kurulamayacaktır.

Bir proje zevk verebilir, sadece bir ideal şeref verir. Bu da her durumun üzerinde olan spiritüel tamlıktır. Şeref içinde gülünür, ağlanır ve sakin olunur. Bunların hepsi bir aradadır, çünkü şeref bu dünyaya ait değildir ve onun değişimleri ve çelişkileri yoktur.

Peki siz kitaba tüm parasını yatırıp iflas eden tek kişi gördünüz mü?

Mümkün olsaydı her karış toprağa buğday eker gibi kitap ekerdim.

Öğretmenlik mesleklerin en az kazanç getireni, fakat insanı en çok ödüllendirenidir.

Millete hayatın değerini bilmeyi ve muhafaza etmesini öğretiniz.

Bir baba yüz öğretmene bedeldir.

Nereden geldiğiniz değil, nereye gittiğiniz belirlesin bundan sonra şerefinizi!

Hiçbir okul, mesleğinin erbabını mezun etmez; o mesleği seçmeye niyetli adaylar yetiştirir.

Öğretmen yalvarmaz, öğretmen boyun eğmez, öğretmen el açmaz, öğretmen ders verir.

Bütün meslek sahipleri okumalı. İşin alçaltıcı veya yükseltici olanı da yoktur.