Bir yazarın görevi, kime kırılırsa gelsin, gerçeği, her zaman doğruyu yazmak ve konuşmak ve kaydetmek.

Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak.

Resim konusunda amatör olarak kalmayı sürdürmeyi seçebilirim, orası benim saçmaladığım bir alan olarak kalabilir bilemiyorum.

Türk kadınları, çarşaf ve peçelerini işe gitmek, çalışmak için daha kolaylık olur diye çıkarıp atacaklardı. Onlar için cemiyet hayatına atılmanın manası yalnız bu çeşit salon cemiyetlerine karışmak olmayacaktı. Evet, Türk kadını, hürriyetini dans etmek, tırnaklarını boyamak ve Rue de la Paix'nin kanunlarına esir bir süslü kukla olmak için değil, yeni Türkiye'nin kuruluşunda ve kalkınışında kendisine düşen ciddi ve ağır vazifeyi görmek için isteyecekti, kullanacaktı. Ve Türk erkekleri, garplılaşma hareketini, Tanzimat beyinin Garpperestliğiyle, alafrangalığıyla bir ayarda tutmayacaktı. Milliyetçi Türk Garpçısı için Garpçılığın en karakteristik vasfı Garplılığa Türk üslubunu, Türk damgasını vurmaktır.

Yazarların ve aydınların insanlığa karşı bir görevi vardır.

Bütün büyük şeyler basittir ve hatta çoğu tek bir kelime ile ifade edilebilir; Özgürlük, adalet, onur, görev, acıma ve umut.

Sanatın en önemli görevlerinden biri, kişide karşılık bulma zamanı gelmemiş bir istek uyandırmaktır.

Gerçek ve kurgu arasındaki fark? Kurgu hissettirmek zorundadır.

Bir yazarın içinde daima iki kişi olmalıdır: Yazar ve eleştirmen.

Özgürlük ve düzen bağdaşmaz değildir ... gerçek güçtür ... özgür tartışma gerçeğin yaşamıdır.

Özgür olamayışın ortasında özgürlük benzeri bir şeyi dile getirir sanat.

Sonunda, yazara kendi yazılarında bile yaşanacak yer kalmamıştır.

Sanatın bugünkü görevi, düzene kaos getirmektir.

Gerçekleri göreceksin ve gerçek seni özgür kılacak.

Yaratıcı olmak için kuşatılmamışlık duygusuna sahip olmak gerekir.

Kurgu, yalanın içindeki gerçektir.

Bir film yapımcısının, eline bir parça kâğıt alan bir roman yazarı kadar özgürlüğü vardır.

Tıpkı bedenindeki kusurlar ve sakatlıkları göstererek sempati uyandırmaya çalışan dilenciler gibi, kalplerindeki derin üzüntüleri ortaya koyarak ilgi çekmeye çalışan yazarlar vardır.

Gerçekçilik yazarın kalbini kırabilir.

Devletin birinci görevi insanları korumaktır, hayatlarını yönetmek değil.