İlericilik, yeniliğe düşman halkı yenilikçi yapma mücadelesidir.

Her devrim, bir yeni bilgi teorisidir.

Heykellerimi “embriyonsal” olarak tanımlarım, çünkü her parça yeni fikirler üretmeyi ve aynı türün daha gelişmiş örneklerini üretmede kullanabilecek farklı bilgilere duyulan ihtiyacı içerir. Ama tabii ki tek bir yöne odaklanıp çalışmıyorum. Daha çok deneylerimde karşılaştığım birtakım sorunların üzerine gitmek ve onları çözmeye uğraşmakla ilgileniyorum. Sıradanlığa özellikle de değiştirilemez ya da tartışılamaz gibi görünen kuramlara meydan okumaktan hoşlanırım. Bana göre, mevcut olan zaten eskimektir.

En büyük fikirler, en derin düşünceler ve en güzel şiirler sessizliğin rahminden doğar.

Yapıt kavranan fikrin bıraktığı izdir.

Kesinlikle yeni olan bir düşünce insanların pek ender karşılaştıkları bir şeydir.

Ben iyi bir süngerim başkalarının kullanmadığı fikirleri kullanırım.

Bir düşünceyi yakalamak için çok düşünceye ihtiyaç vardır.

Varlığımı tanımlamak adına yeni sıfatlar yaratabilmeliyim.

Kavram ve fikirleri yaşantımıza katmak istersek, onları önce oluşturmamız gerekir.

Saat alarmına ihtiyacım yok. Fikirlerim uyandırıyor beni.

Her yaratıcı eylem, her şeyden önce bir karşı gelme eylemidir.

Geleceği tahmin etmenin en iyi yolu onu yaratmaktır.

Düşünceler zamanla kurumsallaşır. Etkileyici sonuçlar çoğunlukla basit fikirlerden doğar.

İyi fikirler elde etmenin yolu, pek çok fikir edinmek ve kötü olanları atmaktır.

İyi bir fikre sahip olmanın en iyi yolu, birçok fikre sahip olmaktır.

Çok fazla fikrin olmadığı sürece iyi fikirlere sahip olamazsın.

Bana göre yaratıcılık, hayal gücünüzü çalıştırma sürecidir. Oldukça basit bir şekilde uygulamalı hayal gücü olarak tanımlanmıştır. Bunu düşünmek için kötü bir yol değil.

Mevcut fikirlerimizin tümü yaratıcı olanaklara sahiptir.

Fikirler tavşanlar gibidir; birkaç tane edinir ve onlara bakmayı öğrenirsiniz, ve bir bakmışsınız bir sürü olmuş.