Doğru ve yanlış, varolan bir şey değil, varolan şeyler hakkındaki bilgimizin nitelikleridir.

Demokrasilerde halk, tüm yanlışları denedikten sonra doğru olanı bulur.

Doğruyu yanlıştan her koşulda ayıran akıl, çocuk gibi yoldan çıkmasını da biliyor.

Tek bir doğru vardır ve yanlışın olasılıkları sonsuzdur.

Yalanların çoğu değer kaybetmemek içindir.

Din %99'u şekerli kurabiye ve %1'i öldürücü arsenik olan fare zehiri gibidir. Din'in %99'u gerçekler ve iyi mesajlardır ama geriye kalan %1 sizi öldürebilir.

Ne kadar yanlışı ortadan kaldırırsak doğrular için o kadar yer olacaktır.

Bir adama birkaç dize şiir ver, sonunda kendini varolmuşların Efendisi sansın.

Herkes tarafından doğru kabul edilen şeyler büyük olasılıkla yanlıştır.

Kişide, kendini beğenmeye, büyük görmeye bir eğilim vardır. İşte bu eğilim birtakım hayaller, sanılar yaratır, bize olmayanı gösterir.

Yanlışın en tehlikelisi, doğruya en yakın olan yanlıştır. Çünkü, doğruyla karıştırılması ve insanların daha kolay aldatılması ihtimali taşımaktadır.

Geçmişin doğruları bugünün yanlışlarına dönüşürken geride belli belirsiz bir kımıltı kalır.

Bazı şeyler doğrudur ve bazı şeyler yanlıştır. Ezelden beri öyle, kesinlikle öyle. Nefret kötüdür. Her zaman yanlıştı ve her zaman yanlış olacaktır.

Vatanseverlik sizi gerçekleri göremeyecek kadar kör etmemeli. Yanlış, yanlıştır; kim yaparsa yapsın, kim söylerse söylesin.

Doğru hem kendisini hem de yanlışı belirtir.

Bir insan ne kadar büyük başarı elde ederse, aşağı inmekten o kadar çok korkar.

İnsanların çoğunluğu onu yapıyor diye, yanlış, yanlış olmaktan çıkmaz.

Bugün eğri sayılanın, yarının doğrusuna dönüştüğü hep görülegelmiş bir gerçek değil midir
?

Tavsiye için size geldiklerinde çoğu insan, düzeltilmiş değil, kendi görüşlerini güçlendirmeye gelir.

Bir tartışma sırasında, kızdığımız anda gerçek için uğraşmayı bırakır, kendimiz için uğraşmaya başlarız.