Sessiz değilsin. Büyük bir gürültünün içindesin, duymuyorlar.

Susmak yalnızlığın ana dilidir.

Yalnız kaldınız sanırsınız, Biliyorum. Yalnız bırakılmışsınız, Biliyorum. Ötesi yok. Ötesi var: Yalnızlık Müziğin bile seni dinlemesidir. Yalnızlık İnsanin kendine mektup yazması Ve dönüp-dönüp onu okuması Yalnızlığın da ötesidir.

Biraz sonra Sonra Olacaktır Ötesi var: Yalnızlık Müziğin bile seni dinlemesidir.

Hiçbir şey söylemiyor, ama elinde öğlen yemeği için getirdiği bir tabak var. Masanın üzerine bırakıp gidiyor. Kilitliyor. Yeniden sessizlik.

İşim düşmedikçe kendime bile uğramıyorum.

Sen hiç tek başına, kimsenin bulunmadığı ve hiçbir aksi seda vermeyen bir boşlukta konuştun mu?

Fakat iç ısısı yeterince fazla olanlar sıkıntı ve kızgınlık yaratmamak veya hissetmemek için toplumdan kaçacaktır.

Neden böyle sessiz olduk? Neden herkes hep böyle kendi dünyasına çekiliyor?

Yalnız kalmak herkesin ihtiyacıdır.

Al yalnızlığını gel! Korkma, sıkılmayız. Senin yalnızlığın, benim yalnızlığımla konuşur. Biz susarız.

Kalabalıktan kaçınıp az ama öz insana sımsıkı bağlanmak vardı doğamda.

Kitaplar sessizliğin çocukları ve yalnızlığın yapıtlarıdır.

Sessiz insanlar en gürültülü zihniyete sahiptir.

Odamda tek başıma olmayı diledim; kitaplarımla baş başa, bu insanlardan uzakta.

Sessizliği severim; Girişken bir yalnızım ve yalnızlık olmadan, girişkenliğimi kaybediyorum.

Biraz daha bekleyip yeni bir deneme yaptım. Boşunaydı. Ormanın sessizliğinde sineklerin vızıltısından başka ses duyulmuyordu.

Dağlarda yalnızlığımı kimseyle paylaşmak istemem.

Karanlıkta ona doğru haykırıyorum ama sanki hiç kimse yok orada.

Bir sanatçı her zaman yalnızdır - eğer bir sanatçı ise. Hayır, sanatçının ihtiyacı olan yalnızlıktır.