En korkunç cinayet doğru olanın katlidir.

...Ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşırıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile: Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hattâ yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır.

Yalan, ağzımızdaki küfür, gönlümüzdeki kirdir.

İnsan bir küçücük yalan söyledi mi, o yalanı gizlemek için biraz daha büyük yalan söylemek zorunda kalır. Sonra o yalan ortaya çıkmasın diye daha büyük yalan söyler.Her yalan, daha çok, daha büyük yalan doğurur.Onun için yalan söyleme!

Her zaman doğruyu söyle; ne dediğini hatırlamak zorunda kalmazsın.

Vicdan yalan söylemez.

Yalan kölelerin ve patronların dinidir… Doğruluk özgür insanın tanrısıdır.

Yalanlarla birleşmektense gerçeklerle ayrılmak daha iyidir.

Önce yalan söylemeyi bırakın, sonra doğruyu söylemeye başlayın

Yalan hiçbir şeyi yerinden kımıldatmaz.

Her yeni yalan, başka yalanlarla beslenir.

Adaletsizlik, yalan tanıklık ve ihanette kalıcı bir güç bulunması olası değildir.

Bir yalan, hangi amaç için söylenmiş olursa olsun, her zaman, en kötü gerçekten daha kötüdür.

Gerçeği bilmeyen sadece aptaldır. Fakat gerçeği bilen  ve ona yalan diyen, suçludur, canidir.

Beni öyle bir yalana inandır ki, Ömrümce sürsün doğruluğu.

İster ciddi olsun, ister şaka, büyük ve küçük her yalandan sakının. Çünkü insan küçük yalan söylediği zaman yavaş yavaş büyük yalan söylemeye de cüret eder.

Cümleler doğrudur sen doğru isen, Doğruluk bulunmaz sen eğri isen.

Yanlış anlayanlar tarafından söylenen bir doğrudan daha kötü hiç bir yalan yoktur.

Kötünün büyüğü küçüğü olmaz. Kötü kötüdür.

Vicdanı tatmin eden her neyse, gerçek de odur.