"Halkın en değerlisi kimdir?" diye sorduklarında: "Dünyayı kendisi için bir değer bilmeyen kimsedir." buyurdu.

Dünya'da hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz.

Sakın unutma! Düşerken seni yere gömenler. Kalkarken en ön safta alkış tutanlar olacak.

Hayat, soğuk kayıtsız, herkesin maskelerini çeker alır zamanla; maskeleri de hani çoktur herkesin. Fakat bazıları hep aynı maskeyi kullanırlar, ister istemez kirlenir, yıpranır bu maske.

Bana göre değildi bu dünya; bir avuç yüzsüz, dilenci, bilgiç, kabadayı, vicdansız, açgözlü içindi; onlar için kurulmuştu bu dünya. Yeryüzünün, gökyüzünün güçlülerine avuç açanlar, yaltaklanmasını bilenler için.

İnsanlarla yüz yüze konuşarak her sorunu halledebilirsin; ama bazı insanlar gelir önüne, hangi yüzüne konuşacağını bilemezsin.

Onları denemek istiyor musunuz? Yeminler ve söylevler yerine gerçek hizmetler isteyin! Eyleme geçmek mi gerekiyor? Süslü nutuklar çekerler. Sorunları tartışmak mı gerekiyor? Hemen eyleme geçmek isterler. Zaman elverişli mi? Her türlü faydalı değişikliğe karşı koyarlar. Zaman fırtınalı mı? Her şeyi kökünden sarsmak için her şeyde reform yapmaktan söz ederler. Asilleri hizaya getirmek mi istiyorsunuz? Ceasar’ın nasıl merhametli olduğunu anlatırlar. Vatanseverleri takip ve işkenceden kurtarmak mı istiyorsunuz? Size Brutus’un sertliğini örnek gösterirler... Barış faydalı mıdır? Size zafer palmiyeleri uzatırlar. Savaş zorunlu mudur? Barışın tatlılığını överler. Vatanı savunmak mı gerekiyor? Despotları cezalandırmak üzere denizler ve dağların ötesine gitmek isterler… Cumhuriyetçi hükümetin çabalarına yardımcı olmak için güzel bir yol buldular; bu, onu gözden düşürmek, dağıtmak ve başarılarımıza yardım eden bütün vatanseverlerle savaşmak yoludur…

Köpekler hiç beni ısırmadı ama insanlar için aynı şeyi söyleyemeyeceğim.

İnsanlara güvenemezsin! Seni her zaman hayal kırıklığına uğratırlar! Her zaman terk ederler!

Hayatta hiç kimseye tam anlamıyla güvenme! Unutma ki; beyaz gülün bile gölgesi siyahtır.

İnsanlara güvenmek demek kendini azıcık öldürtmekle eşdeğerdir.

Dünya berbat bir yer ve insanlar dürüst değil. Karanlıkta ne yapacaksınız?

Sırtımdan vuracak olmalıydı beni. Çoğu zaman, insanları gözlerine bakmadan öldürmek isterler.

Etrafımda dört dönmeyin yamyamlar.

Ay nice batsa da, meğer insanlar kadar karanlıkta bırakmazmış kimseyi.

Nereye gidersen git dünyanın kitlelerini bulacaksın. Hiç bu iki sınıfa ayrılır.

Seninle konuşurken yüzüne gülüp, başkalarıyla senin hakkında kötü laflar eden arkadaşlara sahipsen hemen eline bir sözlük al ve arkadaş kelimesinin anlamına bak. Sonra da gerçek olanlarını bul.

Sonuç olarak diyebilirim ki, insanlar ikiyüzlüdür, kıskançtır, yalancıdır, misafirperver değildir ve serttir…

Tarih galerisinde, büyük insanlar adı altında, sıra sıra kurulmuş kişilerin yüzlerini bir sıyır bakalım, altlarından ne çıkacak: Çıkarcılığın çirkin yüzü hep!

Dünya, yirminci yüzyılın orta çağını yaşıyor.(1985)