Yelkenimizdeki rüzgârı çaldılar! Yılmadık.

Bir şansı olduğunu düşünmeyin. uzun vadede bu savaşı kazanacağız!

Cesaret insanı zafere, kararsızlık tehlikeye, korkaklık ise ölüme götürür.

Mücadele, elbette, devam edecektir. Milliyetçilik yumruğunun, içteki ve dıştaki Türkçülük düşmanı kuvvetlerin kafalarında bir atom bombası gibi patladığı güne kadar devam edecektir.

Zafer, iradededir.

Zafer ancak ona inananlarındır.

Biz Bolşeviklerin ele geçiremeyeceği kale yoktur!

Tüm engel ve engellere rağmen adil fikirler amaçlarına ulaşır. Hızlandırmak veya engellemek mümkün olabilir, ancak durdurulması imkansızdır.

Teslim olmayacağım ben. Sana sevgim var, derin saygım var. Biliyorsun seni severim, sayarım seni fakat bu adamlara teslim olmayacağım.

Zafere kendi ayaklarıyla gidecek

Savaş artık birçok cephede birleşti. Tereddüt etmeyeceğiz, yorulmayacağız, yalpalamayacağız ve mutlaka kazanacağız! Barış ve özgürlük galip gelecek.

Sizi temin ederim ki, bu yarım yamalak tedbirlerle yürütülecek bir harekat olmayacak ve bu harekatımızda zafer dışında hiçbir sonucu asla kabul etmeyeceğiz.

Hasta la Victoria Siempre! (Zafere kadar, daima!)

Biz kazanacağız! Çünkü biz halkız ve haklıyız.

Kazanmak zorundayız bu savaşı!

Belki hiçbir şey yolunda gitmedi; ama hiçbir şey de beni yolumdan etmedi!

Mezarda bile olsam bu savaş kesin kazanacak.

Kûtü’l Amâre, Çanakkale Savaşı’ndan sonra biri Britanya İmparatorluğu’nu zora sokan; politikalarına altüst eden ve imparatorluğun yenilmezliği inancını sarsan, dünya hâkimiyetine inanmış Britanya kamuoyunu şüpheye, hatta Kaosa sürükleyen büyük bir zaferdir.

Zaferler kadar yenilgiler de efsanedir tarihte. Mağlubiyet, kimine göre gâlibiyetten bir adım öte. Yenilgiler savaşa zorlasa da fikri ve fiilleri, yanılgılarla mağlup olur morâl askerleri. Vurduğu yerde zakkum biten adamdan dinle nükteyi. İşte o zaman yersin esaslı yıkıcı tekmeyi. Hislerin dökülür, ellerin bak boş kalır, mini mini bir kuş konar donar donar kıçı açıkta kalır.

Ben sürekli kazık yedim, artık kazığı çok iyi biliyorum. Ama insanı geliştiren şeyler de o kazıklar maalesef. Köteği yedikçe insanın derisi güçleniyor. Kabuk bağlayan yara daha kuvvetlenirmiş. Mesela bir yerinizi kanatın orası kabuk bağladıktan sonra daha sertleşirmiş yani deriniz. Aynen o misal ben de arkadaşlarımı tanıya tanıya hayatı tanıdım.