Evinin çevresindeki duvarın etrafına bir delik açmaya çalışan bir İrlandalı’ya ne yaptığı sorulduğunda İrlandalı şöyle cevap vermiş: 'Bodrumdaki karanlığın dışarı çıkması için uğraşıyorum.' Galiba, bizim şimdi yapmamız gereken de budur.

Hiç ummadığın yerde, nâgâh açılır perde, derman erişir derde.

Ben mükemmel değilim ama mükemmelliği kovalayan biriyim.

Yelkenimizdeki rüzgârı çaldılar! Yılmadık.

Sonunda dünyayı mutlaka değiştireceğiz.

Ben yitirmem bir bulsam

Ben doğrusu birçok şeyden emindim. Hatırlıyorum; çocuklarım, kardeşlerim ‘Sen bunları yazıyorsun ama kim okuyacak ya da yazacak?’ diyorlardı. ‘Birileri okuyacak biliyorum’ diyordum.

Elimizden ne geliyorsa onu yapabiliyoruz ve bununla yetinmek zorundayız. Beğenmesek de alışmamız gerekiyor. Yitirilen hiçbir şey yoktur, Sarah. Bulunamayacak hiçbir şey.

Bir şansı olduğunu düşünmeyin. uzun vadede bu savaşı kazanacağız!

Gerekirse bir iğne ile bin kuyu kazacağız. Ama muhakkak ki suyu gün yüzüne çıkaracağız.

Asla başınızın öne düşmesine izin vermeyin. Asla pes etmeyin, oturun ve üzülün. Mutlaka başka bir yol bulun.

Anlamalıyız ki, bu ölümler önlenebilir!

Her zaman en iyisini yap ve asla pişman olma.

Geri dönersem, daha beter! Aynı korkunç yollardan bir kez daha geçmem gerekecek. Oysa ilerlersem, yolun düzelebileceği umudu var...

Kimimiz destek göremeyince arayışımızdan vazgeçerken kimimiz ise yalnız kalma, deli gibi algılanma veya ötekileştirme ihtimallerine rağmen arayışımıza devam ediyoruz.

Eğer hayat size paçavralar veriyorsa kırkyama yapın.

Nefes aldığım müddetçe umut etmeye devam edeceğim.

Nefes aldığım müddetçe gelecek için kavga vereceğim.

Bu dünyada herkese yetecek kadar sevgi var, yeter ki insanlar aramayı bilsin.

Ya bir yol bul, ya bir yol aç, ya da yoldan çekil.