Akıllılar dövüşmeden kazanırlar, cahiller kazanmak için dövüşürler.

Her dahi, bir parça delidir.

Akıllı olmak da bir şey değil, mühim olan o aklı yerinde kullanmaktır.

İyi bir akla sahip olmak yeterli değildir. Aslolan şey onu iyi kullanmaktır.

Zeki adamlar söyleyecek bir şeyleri olduğu için konuşurlar. Aptallar, konuşmaları gerektiği için.

Üç tür beyin vardır, biri kendiliğinden anlar, öbürü başkaları açıkladığında anlar, üçüncüsü ne öyle ne de böyle anlamaz; bunlardan birincisi en iyisidir, ikincisi de oldukça iyidir, üçüncüsü işe yaramaz.

Zeki, başkalarını bilendir; kendini bilen ise akıllıdır.

Zekice olmayan bir davranışa dahi zekice karşılık ver.

Zeki insan, kendisini kendi aptallığından koruyarak yaşar; aptallığını, ortaya çıkar çıkmaz anlar ve onu yok etmeye çalışır; oysa aptal insan, kendi aptallığına, koşulsuz olarak, büyülenmişçesine teslim olur.

Bir dahi, sorudan önce cevabı görür.

Sağduyu, insanlığın dehasıdır.

Dehanın ilk ve en büyük şartı gerçeği sevmektir.

Zekamız ne kadar fazlaysa, ondan o kadar az tatmin oluyoruz.

Hiç unutmayın: ne kadar ileri ve zeki olursanız olun, alçak gönüllülüğü hiç elden bırakmamanız gerekir. Çünkü ne kadar çok bilgili olursanız, öğrenecek o kadar çok şeyiniz var demektir.

Maharete ihtiyaç olan yerde fazla güce ihtiyaç yoktur.

Delilik, daha yüksek bir anlamda, bütün bilgeliğin başlangıcıdır.

Dehanın ilk ve en büyük şartı gerçeği sevmektir.

Aptalların sorup akıllı insanların cevap veremediği birçok soru vardır.

Zekasını beğendiğin birinin görüntüsünü merak etme. Zekasını kullanmayan birinin ise görüntüsünden etkilenme!

Büyük dehalar sessizce katlanır.