Hayatta yapmamız gereken tek bir şey var, o da ölmek.

Dünyada herkes layık olduğunu bulur.

Yaşam tehlikelidir, yaşayan ölür.

Hasta olduğun için değil, yaşadığın için öleceksin…

Ormanda iki yol belirdi önümde ve ben daha az yürünmüş olanını seçtim. Bütün fark buradaydı işte...

Ölümün, yaşamı dışarı çıkaracak bin kapısı vardır.

Ecel arkadaş ecel. Eceli biliyor musun? Ecel geldi cihane, başağrısı bahane demişler.

Sonsuzluk, mümkün olanı kaçınılmaz olana dönüştürür.

Mademki ölümün ününe geçilemez, ne zaman gelirse gelsin.

Sonuçlarını bilmiyor muydum, hayatımı ve varlığımı değerli kılan her şeyin, evet her şeyin yıkımı olacağını bilmiyor muydum? Evet bütün bunları biliyordum.

Tektonik hareket engellenemez.

Ölüm , hep birinin üstüne çökmeye hazır , çevrede dolaşıp duruyor.

Açmamak olmaz ölüm kapıyı çalınca.

Çok garip. Her zaman doğru kelimeleri söyIüyor, doğru şeyleri yapıyorsun ama sonuç yine de yanlış oIuyor.

Bir insanın sonunda karşılaşacağı tabii sonuç bildiğiniz sebeplerden dolayı erken önüme çıktı.

Allah’a isyan ederek bir şeye ulaşmak isteyen kimse umduğundan uzaklaşarak, korktuğu şeye yaklaşmaktadır.

Yağmuru kimse durduramaz. Hiç kimse yağmurdan kaçamaz. Yağmur her zaman tüm adaletiyle yağar.

Doğumun da ölümün de çaresi yoktur.

Hayat bir zar oyununa benzer. Yaşarken kaç kez düşeş (altı altı) atarsak atalım, son atacağımız zar daima hepyek (bir bir) olacaktır. Şunu da unutma, ölüm asla hepyek atmaz.

Her seferinde yeniden başıma geliyorsun.