Dünyanın aşırı farkında olmak bilim adamı, kendinin aşırı farkında olmaksa hasta yapar.

Cahil olmasaydınız, dünyada birçoklarının kendilerine göre güzellikleri olduğunu bilirdiniz. Adınız bile size ait değil!

Keklik gibi başını kara sokmuşsun, çevreni görmüyorsun. Gerçeklerden haberin yok.

Günümüze musallat olan geçicilik bilgisi, onların kokusudur.

Rahatsız edici, anlamsız, gerçek değil. Havada bir yerde bulunuyor.

Hem hepimiz bir yıldızız. Ne çıkar ateşböceği sansalar bizi.

İşte bu beni rahatsız ediyor. Yerlerini bulmuş eşyalar gibi olabiliyor her şey ve çok çabuk, hiç fark etmeden sabitleniyor. Görmüyorsunuz. Gözünüze batmıyor. Normalleşiyor. Alışıyorsunuz. çok pis alışıyor insan.

Hayatın içinde hamster gibi dolaşıyoruz. Zaman mefhumunu da yitirdik, koşuşturmaca içinde birbirimize teğet geçerek yaşıyoruz.

Toplum kendi teknolojisinin bir ürünü haline geldiğinde kendi kendisini yok eder.

Şu düşündürücü çağımızda, daha da düşündürücü olan, bizim hala düşünmüyor olduğumuzdur.

Dünyada her şeye gücü yeten kim? Dünyada en korkak kim? Makine. En adil, en zengin ve her şeyi bilen kimdir? Makine. toprak nedir? Makine. gökyüzü nedir? Makine. insan nedir? Makine. Makine.

Şu an Microsoft ve insan ırkı arasında bir yarış var. Microsoft az farkla önde.

Dünyalılar düşünmeleri gerekirken dostane kalmayı sürdürdüler.Hatta kendileri yerine düşünmeleri için bilgisayarları ürettikleri zaman tasarımda bilgelik yerine dostane olmaya önem verdiler.

Beyin ölümü gerçekleştiği halde aramızda gezen insanlar var.

İletişim araçlarımız ne kadar ayrıntılı olursa, o kadar az iletişim kurarız.

Mevcut koşulların kötülüğünü fark eden her kimse, onları ifşa etmek için sesini yükseltmek ve böylece insanların gözlerini açmakla görevlidir.

Dünyada hoş şeyler de var. Hakikaten hoş şeyler yani. Hepsini birden ıskalayacak kadar da salağız biz. Olup biten her şeyi hemen o sefil küçük egolarımıza gönderiyoruz.

İnsanoğlu araçlarının aracı haline geldi.

Çetin Altan “Şeytanın görmediğini” gözümüze sokuyor.

Büyükşehirde telaş içinde koşturup dururken, sürekli yere bakarak yaşar hale geliyoruz. Gökyüzüne dönüp bakmayı unutarak.