Adaletin bittiği yerde anarşi başlar.

Suç yokken suçlu arayanlar, suç varken suçlu bulamıyorlar.

Yalnız bir tane suçsuz var, bütün suçları işleyen.

Ancak hukuk hâlâ, bazı kaçınılmaz durumlarda, kabarık cüzdanların peşinen uşağı olmakta.

Tehlikeli bir adam, bir yasanın arkasına saklanabiliyor.

Bir kişiye yapılan haksızlık, bütün topluma karşı işlenen bir suçtur.

Hak uğruna sarf olunan para hiçbir vakit israf sayılmaz.

Her şey para ile ölçülüyorsa, bir ulusun adil ya da mutlu bir şekilde yönetilebileceğini sanmıyorum.

Para ortadan kalkınca, nice acıların kaynağı kurumuş, nice cinayetlerin kökleri sökülmüş olmuyor mu?

Ben şuna inanıyorum ki, toplum her insana eşit bir güvenlik sağlamadığı sürece, bir insanı para çaldığı için öldürmek doğru değildir.

Hırsızlara en ağır cezaları verecek yerde, toplumun bütün bireylerine yaşama olanaklarını sağlasanız ve kimse yaşamı pahasına çalmak zorunda kalmasa daha iyi olmaz mı?

Toplum her insana eşit bir güvenlik sağlamadığı sürece, bir insanı para çaldığı için öldürmek doğru değildir.

Malın mülkün kişisel bir hak olduğu, her şeyin parayla ölçüldüğü bir yerde toplumsal adalet ve rahatlık hiçbir zaman gerçekleşemez.

Suçun ne? Daha belli degil.

Gerçek gün ışığına çıkacak ve cinayetler uzun süre saklanamayacaktır.

Suçluya yardım eden, suçu onunla paylaşır.

Silahların gürültüsü, yasaların sesini boğar.

Para ile işim olmaz, ben parasız büyüdüm, kimse özel hayatımı bilmez, kendime saklarım, onların biriktirdiği öfke de var bende. Benim hesap vereceğim tek yer, Allah. Nisa süresini okurken titredim. Uludere anlatılıyor, yolsuzluk anlatılıyor, öte tarafta hesap verme anlatılıyor o ayette.

Merhamet, insanlara kötülük edenleri cezalandırmak; barbarlık ise o kişileri affetmektir…

Adaletin bulunmadığı yerde herkes suçludur.