Herkes kendi işini görse, toplumun bütün işleri düzgün gider.

Bir kişiye yapılan haksızlığı her insan yüreğinde ve bilincinde duymalıdır bütün ağırlığınca.. Bu sorumluluk bilinci kurulmamışsa, her yeni haksızlık “ kader “ gibi benimsenir bütün toplumda. Oysa, ne yoksulluk, ne de haksızlık “ kader “ değildir. Yoksulluğun ve haksızlığın nedenleri vardır. Bunları birer birer saptayıp, toplum önünde haykırmak gerekir.

“Sevilmek her çocuğun hakkı. Daha güzel ve adaletli bir dünya için bizlere düşen görev onları bağrımıza basmak ve onlara sahip çıkmaktır.”

Kolay kolay bulunamayan şey, doğrulukla, akıllıca düzenlenmiş bir toplumdur.

İdeal durum, vatandaşlarının en azına yapılan bir yaralanmanın herkes için yaralanmasıdır.

Düşen bir çığda hiçbir kar tanesi kendisini olup bitenden sorumlu tutmaz.

Adaletin bulunmadığı yerde herkes suçludur.

Herkes her yerde hazır bulunur, ama insanın karar vermesi gerektiği yerde herkes ortadan çekilmiştir. Fakat kararlar önceden herkesçe verildiği için 'herkes' insanın sorumluluğunu alır. 'Herkes' kolayca her şeyin sorumluluğunu yüklenebilir, çünkü bu alanda yapılıp edilmiş olanlardan ötürü hiç kimseden tek başına kendisini sorumlu sayması beklenmez. Yapılıp edilenlerden sorumlu hep ’herkes’ ya da ’hiç kimse’dir.

Adalet kutup yıldızı gibi yerinde durur ve geri kalan her şey onun etrafında döner!

Tek bir insanın yaptığı, sanki bütün insanlar tarafından yapılmış gibidir.

Sadece erdemli olan bireyler daha iyi, daha güzel ve daha adil bir toplum oluşturabilirler.

Herkesin asıl ve ilk uğraşı , kendi kişiliği daha sonra ise toplum barışı olmalıdır.

Sistemler suçları yaratmazlar, suçlardan dolayı sistemler yaratılmıştır.

Başkasını özgürleştirebilmek için önce insanın kendisinin özgürleşmesi gerekiyor.

Sorumluluğun kişiden kuruma geçmesi toplumsal gerilemeyi kaçınılmaz hale getirmektedir.

Her cezasız suçlunun bir suçlu ailesi vardır.

Adaletsizliği bir yangından daha çabuk önlemeliyiz.

Bir toplumun büyüklüğü onun diktiği anıtlardan değil, sahip olduğu kaliteli insanlarda yatmaktadır. Adalet, sorumluluk ve insanlık bir bireyde bulunması gerekli olan ilkelerdir.

Herkesin suçlu olduğu yerde kimse suçlu değildir.

Anarşi, sorumluluk hiçbir yerde olmadığı her yerdedir.